Seni özlediğimi hissediyorum. Gelsen güzel olur aslında. Eskiye dönsek biraz. Şiirler söyleyerek uyuduğumuz gecelere. Sevişmekten yorgun düşüp işe geç kaldığımız günlere. Sence de vakti gelmedi mi artık? Çok bekletmedin mi beni? En az benim kadar özlemedin mi sen de?
Üzgünüm, sanırım bunu sana veremeyeceğim. Çok uzaklardasın çünkü.
Son olarak; seni seviyorum.
12.04.2019
03:08
Namjoon elindeki defteri usulca kapattı. Gözlerinin dolmasına engel olamıyordu. Özlemi aklını kaçırmasına neden olacaktı artık.
3 aydır yoktu. Hissedemiyordu kalbini o yokken. Yanlızca küçük bir tartışma yaşamışlardı. Seokjin evden bir hışımla çıkmış ve geri dönmemişti. Namjoon dönmesi için her şeyini verebilirdi. Var olan tüm servetini yok sayabilirdi.
O gelmeliydi. Tam şu an kapıyı naif elleriyle açmalı ve Namjoon'a ağladığı için kızmalıydı. O dayanamazdı zaten Namjoon'un ağlamasına. Seokjin, Namjoon'un gözünden akan her bir yaşı öper, ağlamaması için her çeşit aptallığı yapardı.
Namjoon yeterli olduğunu düşündü. Elindeki defterin kalan son 11 sayfasına bakarken artık üzülmek istemediğini fark ediyordu.
"Son 11 gün. Acılarımın son bulması için 11 gün."
YOU ARE READING
wish this love could be forever | namjin
Short StorySeninle sonsuzluğu bulmak istiyorum.
