{POV Ayesa}
"Ayesa......Im breaking up with you" sabi ng boyfriend kong si Carl.
"Alam mo hindi magandang biro yan"sagot ko.
"Ayesa seryoso ako ....mahal ko si Lian mas mahal ko siya kaysa sayo ginamit lang kita para mapalapit sa kaniya"mariing sabi nito
Pagkarinig ko noon ay nanatili akong tahimik alam kong hihiwalayan niya ako pero hindi ko inaasahan ang mga sinabi niya.Pero di ako iiyak dahil ako atapang atao este dahil sanay na ako sa mga senaryo na ganito .Pang ilang boyfriend ko na kaya siya na nakipaghiwalay sakin para ipagpalit ako sa kaibigan ko .Hay buhay, di na ako iiyak dahil sa mga ganito kasi kahit anong iyak ko ay di naman siya babalik sakin.
"K.dot"sabi ko sa kaniya
"So di ka manlang iiyak at magmamakaawa sakin na wag kang iwan?" naguguluhang sabi nito.Aba ang kapal ha.
"First of all di ka kagwapuhan kaya bakit kita iiyakan.Second di ka kawalan marami ang higit pa sayo.Lastly diba mahal mo ang kaibigan ko then go to her di mo na kailangang magpaalam sakin di moko nanay." mataray na sabi ko sabay irap .
Natameme siya dahil sa mga sinabi ko . Di niyo lang alam scripted yan .Pakiramdam ko kasi hihiwalayan na niya ako ng mag text siya saakin kagabi.Kaya't hinanda ko na ang sarili ko para dito.
"Goodbye!!" nang iinis na sigaw ko sa kanya saka umalis
---
Naghihintay ako ng masasakyan ng bumuhos ng malakas ang ulan at dahil wala akong dalang payong salong - salo ko lahat -lahat .
Akala ko ay tumigil na ang ulan dahil di ko na maramdam ang mga patak ng tubig ngunit akala ko lang pala iyon ng tumingla ako at nakita ang isang payong
na hawak ng isang --- lalake?!.
"Huh?!" gulat na sambit ko na medyo napalakas kaya napalingon ito.Mas nagulat pa ako ng makita ko kung gaano ka gwapo ang mukha ng lalaki na may hawak sa payong kung saan ako nakasilong.
" Ah,sorry miss pinayungan kita dahil basang - basa kana eh" sambit ng lalaki.
"Ah, nakalimutan ko may extra jacket pala ako sa bag ko" sabi sabay kuha ng isang kulay black na jacket sa bag niya at inabot ito saakin.
Agad ko naman itong tinanggap dahil nilalamig na ako.
Pero teka? Di ko naman kilala ang lalakeng ito ha.
"Excuse me, kanina mo pa ako kinakausap at tinutulungan pero di naman tayo magkakilala,?." taas kilay na tanong ko.
"Ah, Ako nga pala ang forever mo este Kristan Morales."nakangiting sagot nito at inilahad ng kamay niya sakin.
"Ayesa nga pala, Ayesa Gonzalez"sagot ko sabay tanggap ng kamay niya
" Ah ?So, Ayesa pwede bang makipagkaibigan na hahantung sa magka- ibigan?"nakangiti na namang sagot nito.
"Eh, Im not into relationships" matabang na sagot ko dahil bitter ako ngayon na alam niyo naman siguro ang dahilan.
"Ah, ok so Friends?" nakangiti paring sagot nito.
Geez! Whats with that smile
"K.dot" mataray na sagot ko.
"I'll take that as a yes" masayang sagot nito
Hinintay nalang namin na tumigil ang ulan . Pagkatigil nito ay nagpasya akong umalis pero ng nag - umpisa na akong maglakad ay pingilang niya ako .
" Di ka manlang ba mag papasalamat?" sabi nito
"Edi salamat!"sarcastic kong sagot akmang tatakbo na ako pero bago pa man ako bago ko magawa iyon ay sumigaw siya.
"Teka lang "sigaw niya
"Bakit?!"sagot ko.
" Ito pala ang calling card ko" sabi niya
"Para sa?"sabi ko sabay irap sa kanya .
"Maibalik mo ang jacket ko" sagot niya .Akala ko manliligaw eh.
Nalimutan ko suot ko pala ang jacket niya. Akmang huhubarin ko na ito pero pinigilan niya ako.
"Sayo nalang muna iyan halatang nilalaming ka pa.....kung gusto mo ihatid na kita para di ka na mahirapan makahanap ng masasakyan " sabi niya
Aba para paraan ang loko.
"Ah sige "napipilitang sagot ko ng makitang wala ng dumadaang sasakyan.
----
"Salamat sa pagtulong sakin ha.Pero baka malayo pa ang bahay mo sabi ko ng makarating kami sa bahay ko.
"Actually malapit lang dito" sabi niya sabay turo ng mansyon sa harap ng bahay ko.
Ha! Siya pala ang bagong kapitbahay ko. Teka siya ang may ari ng mansyon.Omo ang yaman niya >_<
