My cousin is a star {Why Don't We}

Prolog

-Wiktoriaaa!!!- wołają biegnąc do mnie moje przyjaciółki Sandra i Paula.- Wszystkiego naj nasza szmato!!- ta nasza miłość. Oczywiście za każdym razem jak tak do mnie mówią, ludzie patrzą się na nas, jak na jakiś debili.

-Dzięki!!- zapomniałam wspomnieć, dzisiaj mam 15 urodziny, a aktualnie jestem w więzieniu (czyt. szkole). Będę dzisiaj tu siedzieć 7 godzin.- To co dzisiaj do mnie, a potem do galerii?

-Oczywiście!- krzyczały.

*Drrrrr, drrrrrr*

Weszłyśmy do klasy i usiadłyśmy w swoich ławkach. To morzę opisze dziewczyny, no to tak.... Sandra jest ode mnie o rok młodsza, czyli ma 14 lat, ma 158 cm wzrostu. Ten głuptak ma brązowe proste włosy mniej, więcej do połowy pleców i brązowe oczy. Jest moją przyjaciółką od 2 lat. Razem jesteśmy klasowymi idiot BFF i trochę bardzo agresywne

Paulina ma 16 lat. Tak dziwnie chodzimy do jednej klasy. Ma długie kasztanowo-czekoladowe włosy do tyłka, ma niebieski oczy. Nie przeszła w 5 klasie dlatego jest z nami. Jest strasznie cichą osobą, ale razem z Sandrą zmieniamy ją. Paulinka ma 157 cm wzrostu.

Teraz ja... Jestem Wiktoria mam 15 lat, blond włosy mniej, więcej do pasa, mam zielono-szaro-niebieskie oczy. Jestem kurduplem mam 159 cm. W klasie uważają mnie za typową kujonkę, która 27/7 siedzi z książkami. Moja rodzina i przyjaciele wiedzą, że jestem człowiekiem, który ma bardzo mało cierpliwości i nie lubi się uczyć.