Percy Jackson i Nowa

PROLOG

Biegałam przez gęsty las. Była pelnia. Uciekałam przed olbrzymem.

-Boże jakie to ma długie nogi- mrucze chowając się za drzewem.

Oczywiście, jestem hybryda herosa i wampira. Moim tatem jest Hades. Mamy nie znałam.

W wampirzym tempie, które nakazał tata znalazłam się pod brama. Miałam wybity lewy bark i złamany nadgarstek na tej samej ręce. Gdy już dotarłam pod bramę, olbrzym zdołał mnie dosięgnąć i poleciałam praktycznie na jeden z domków.
Mam nadzieję że Nico i Bianca są bezpieczni. Z tą nadzieją straciłam przytomność.

Wyobraźcie sobie stół w kształcie litery T. Na górnej laseczce siedzi Hades po srodku. Po jego lewej są dwa wolne miejsca. Jedno zajmuje Nico. Drugie jest puste. Po prawicy Boga siedzę ja i Bianca.
Na długości siedzą najważniejsi przedstawiciele podziemia.
Jeden z nich wprowadza 4 herosów. Dwoje z nich dostanie błogosławieństwo i uda się na pola Elizejskie.
Dwoje zostanie. Na jednym wykonam wyrok drugiego odeślę do Tataru. Pomaga mi mój ulubiony pies. Cerber.
Ubrana w czarna suknie do ziemi zeszłam do sali obrad. Tata mówił coś a Nico mu doradzał.

-Witaj tato- mówię, całuję go w policzek i siadam obok niego.

Po chwili słyszę swoje imię.

-Inés zaczynaj.

Podchodzę do jednego herosa który został skazany i zwyczajnie wbiłam mu się w tętnice szyjną. Kiedy już miał paść spytałam

-Ostatnie życzenie złotko?
-Zgin marnie.

Nie powiem zirytował mnie. Uczyniłam ponownie wbicie kłów w jego szyję. Zrobiłam to brutalnie. Skończyłam chwilę później. Splunął mi w twarz i umarł.
W tym momencie sen się rozsypał.

Nie jestem typem wampira takich jak wszyscy piszą. Mogę robić to co inni. Tylko mam kilka talentów, jestem szybsza itp. Mam 2.5cm kły. Ale przedwszystkim nie jestem morderca.

Obudziłam się w jakimś budynku...

UWAGA
ROBIĘ STARSZYCH NICO I BIANCE!
PO 16 LAT!
MAJĄ RAZEM WE 3 KONTAKTY JAK RODZEŃSTWO