Music and Lyrics Of Our Hearts

Music and Lyrics in my heart (one shot)

AN: hi first one shot story ko po..pagpacenxahan nyo na at hindi talaga ako magaling magsulat hehe..pavote, comment,or recommend and be a fan..hahaha

Hi! I’m Marcole Li James Samaniego.

I’m just a simple guy with a simple dream…nyekz..! hahaha..

yun ang tingin ko sa sarili ko.(pahumble xempre) hehe..ewan ko ba kung bakit ang daming nagkakagusto sakin..eh gwapo lang naman ako, matalino, at di naman ganun kayaman..sakto lang kumbaga..kumibo dili daw ako.

Hindi kasi ako palasalita eh. Mysterious type daw ako sabi ng mga nakakakilala sakin. Kaya daw ang daming may gusto sakin. Pretty boy daw ako at hindi mayabang. I’m 16 years old and I’m studying at Westridge International School of Arts. They call me Landon. Ang layo sa full name ko no..hehe eh basta hayaan mu na .

Every Sunday kasama ko family ko  magchurch. Napakabait at masunurin ko raw nga at ang swerte ng magiging gf ko sabi ng mga relatives ko. Every after church kasi pumupunta kami sa bahay ng lola ko pati ang iba kong relatives.

NGSB ako meaning NO GIRLFRIEND SINCE BIRTH. Hindi naman sa bakla ako ah.. hindi ko pa kasi nakikita yung girl na magpapatigil ng mundo ko..yung girl na mabait at hindi maarte sa katawan.

Kadalasan kasi ng mga nakikilala ko eh pulos make up ang mga pag mumukha..tapos sila pa unang lumalapit sa akin.. eh ayoko ng ganun. Gusto ko ako yung unang mag aaproach..ayoko namang mapahiya sila kaya hindi ako nang isnob.

Ganyan lang kasimple ang buhay ko hanggang sa dumating siya. Siya na gumising sa natutulog kong puso.  Si Lyrica Rain.

It was a Sunday morning when I first met her. Maaga akong nagising noon.

Pagtingin ko sa alarm clock sa tabi ko, 5:30am pa lang.

Bumangon na ako at nag jogging pants.

Then I looked for my dog sniffy. Naglakad lakad kami papuntang park ng village nang may narinig akong music..It’s like a sound from a violin.. Sinundan ko ang sound hangang sa makarating kami ni sniffy sa isang bench sa ilalalim ng malaking puno..papasikat pa lang ang araw noon.. kaya nakakapagtaka..

I saw a girl playing a violin. Nakatalikod sya kaya hindi ko pa kita ang mukha nya.

Napahinto sya sa pagtugtog saglit then continued playing again. Napahinto ako sa paglalakad palapit sa kanya nung narinig ko ang musika nya.....

Parang nanunuot sa damdamin ng makakarinig bawat nota. At ganoon na nga ang nangyari sakin.

“Ang ganda naman pero sobrang lungkot..” nasabi ko na lang sa sarili ko.  

[A/N: Now playing If you and me by JUris..search nyo sa youtube or click nyo sa side.. my korean version din po yan.. by taeyeon..]

Pagkatapos nun ay lumapit na ako sakanya at tumabi.

Parang ang lalim nang iniisip nya at hindi nya ako napansin agad. Nakatingin lang sya sa malayo. Parang ang lungkot nya..

“Hi! Ang galing mu namang magviolin.” Sabi ko na nakapagpagulat sakanya.

Noon ko natitigan ang mukha nya. Singkit ang mga mata nya at halatang kagagaling lang sa pag iyak nang nagdaang gabi. Hanggang balikat ang buhok nya na tinatangay tangay pa ng hangin. Matangos ang ilong nya na parang ang sarap pindutin. At ang pula ng mga labi nya na parang ang sarap halikan. Mukha syang Korean. She's so beautiful. That's all I can say.

“Salamat..."

Mahina nyang sabi pagkabawi ng pagkagulat at humarap sa dating direksyon.

After 10 minutes of silence, nagsalita na ulit ako.