Ako nga pala si Theodore De Guzman, sabihin natin na nasakin na lahat ng gusto ko, lahat ng bagay pwede ko makuha pero di ko alam habang lumalaki at nagkakaroon ako ng sariling pag iisip lahat ng bagay ay may kabayaran.
Palipat-lipat ako ng school dahil ayaw ng lolo ko sa mga school na pinapasukan ko dahil sa mga maraming issues at ayaw niya na masira ang image at pangalan niya sa iba kaya nilipat nila ako sa school ng mga kapatid ko. Sa Western Institute School.
Minsan ay nasabi ko "Bakit ba na lagi nalang kayo nasususnod di naman ako puppet,puro nalang kayo ang nasusunod" pero sampal ang natatanggap ko sa kanila at tiyak na grounded nanaman ako.
Napapaisip ako na ang buhay ko mismo ay isang malaking sampal sa pagkatao ko.
Ibinigay sakin ang mga gamit ko na gagamitin sa bago kong school at ang uniform.
Napabuntong hininga nalang lamang ako at sinabi sa sarili "Sanay ka na rin naman kaya mo to"
Pumasok ako sa school kasabay ang mga kapatid ko and I can say that this school is really better than my old school.
"ito po pinapabigay ng lolo mo" sabi ng yaya ko,binasa ko naman yung sulat at RULES lang pala.Yes rules for me kasi kaylangan kong maging sunod-sunuran sa kanila sa ayaw at sa gusto ko.
Months already has passed I made new friends with a lot people in my classroom.
May mga times na hindi inaasahang bumagsak ako sa ilang subjects at hindi ikinatuwa ni lolo. Nangyari ulit yung mga pangangyari na ayaw ko na maranasan. Kaya gabi-gabi akong umiiyak at tinatanong sa sarili " bakit ba ganito? gusto ko yung normal na buhay lang yung may kaya kahit papano sama-sama kayo at walang pataasan sa kahit anong bagay"
Bumisita ako sa company ng daddy ko para makita kung ano ang ginagawa.Yes,you read it right, company ng tatay ko at nandito rin si lolo dahil gusto niya na ako ang maghandle nito in the future.
"Lo pwede po ba na iba na lang tsaka nandyan naman yung mga pinsan ko na pwede at kaya talaga yung spot" sabi ko ,sabi naman ni Lolo"Ikaw ang gusto ko dahil I can see your capabilites well,you can design the vents here tsaka natrained ka narin na gawin ang mga ganitong bagay "
Kita sa mga mata niya ang Expectation na napakataas at ako naman wala akong magawa kasi nga sunod-sunuran lang ako tulad ni mama noong nasa edad niya ako.
Papasok ako sa school at iiwan ko ang mga problema ko sa buhay. Makikipagbonding nalang ako kasama ang mga kaibigan ko. Pagkatapos namin mag bonding umuwi na ako aalalanin ang mga problema ko.
Isang araw pag uwi ko galing sa school,nadatnan ko na nandoon sila mama at papa sa sala.
"Theodore anak, maupo ka" sabi ni mama
"Kailangan nating mag-usap may pinapasabi ang lolo mo" sabi naman ni papa
Umupo naman ako sa harap nila at sabi naman ni papa na ikinabigla ko "Theodore, lilipat ka ulit ng school pag dating mo ng senior high kukunin ka ng lolo mo at dun ka magaaral sa states"
"Ano po? pero pa,ma sabi niyo diba dito ako magaaral nagpromise kayo diba? Ma? Pa?" sabi ko ng mangiyakngiyak
"sorry nak pero utos yun ng Lolo mo di naman namin pede suwayin yun" sabi naman ni papa
"BAKIT BA LAGI NALANG YAN MATANDANG YAN LAGING NASUSUNOD DI NAMAN AKO SLAVE PARA GAWIN LAHAT NG GUSTO NIYA AT DI RIN NAMAN NIYA KAYO SLAVE PARA MAGING SUNODSUNORAN" sigaw ko sakanila
"CJ! LOLO MO YUNG BINABASTOS MO AT KADUGO MO!!" sabi naman ni mama
"YUN NA NGA EH PAMILYA KO SIYA!PAMILYA KO KAYO PERO I CAN'T EVEN FEEL THAT YOU ARE MY FAMILY KASI PURO INATUPAG NIYO AY ANG BUSINESS" sigaw ko at tumakbo sa taas papuntang kwarto ko na umiiyak sa isang gilid ng kwarto.
Noong mga panahon na iyon,gusto ko nang tapusin ang buhay ko,kasi bakit pa ako nabuhay? Bakit pa ako nakakapagisip kung sila din naman ang nag kokontrol sa buhay ko?
Pumasok ako na parang walang nangyari, parang walang problema sa buhay. Ayoko nang nakikita ako ng mga kaybigan ko na malungkot at may problema sa buhay. Siyempre uulitin ko ang mga bagay na nakagawian ko na. Minsan nandun na ako sa point na napapaisip ako,ang plastic ko ata sa sarili ko?
Gusto kong lumaban,pero ano ba ang magagawa ko? Maaaring tama nga sila,ayaw lang siguro nila mapahamak ako.
Gustong gusto ko na maka alis ng comfort zone ko. Gusto ko mag rebelde.Gusto kong tapusin ang buhay ko, pero binigay na to ng Diyos sa akin eh. Baka naka reserve ang time na ako na ang bahala sa magiging desisyon ko sa buhay.
Laban o suko?
Kaya ko pa ba? o Tama na,ayoko na mahirapan?
Masaya ako kasi pwede kong makuha ang lahat. Kaso parang may kulang?
Ah....kinulang ako sa self love, at understanding...
Para sa pangarap ko,lumaban ako. Pinilit at pinagsikapan ko na makuha ito.
Pinatunayan ko sa kanila na,kaya ko na tuparin ang pangarap ko.
PAANO KUNG HINDI KO PINAGLABAN?
PAANO NAMAN KUNG NAGSUNOD-SUNURAN TALAGA AKO?
MARARATING KO BA KUNG SINO AKO NGAYON?
May mga oras sa buhay natin na kaylangan natin pag isipan ng matagal ang mga bagay na ipaglalaban natin, at para sa akin, tama ang naging desisyon ko.
ONCE AGAIN I'M THEODORE DE GUZMAN,
A SUCCESSFUL ARCHITECT.
