PROLOGUE

11 0 0
                                        

"Sabi nila, Even theres a lot of reason to give up you should find atleast one reason to stay. In our case, I became tired fighting alone
Im sorry Henry, I didn't found the reason to stay.", Alex is crying while saying those words.

"Hindi na ba talaga pwede Alex?", umiiyak na tanong ko sa kanya

"I waited you for a long time and I'm Sorry Henry, I can't, because I'm tired and Its too late", sagot ni Alex habang pinupunasan ang mga luha sa kanyang mga mata.

" Henry, hanggang dito nalang tayo."

. . . . . . . .

Minsan akala natin madaling makuha ang mga bagay na ating gusto

ngunit madalas ay kailangan pa nating iguhit ang mga letra gamit ang pluma at itim na tinta, para maging sandata sa gera na nasasayo kung paano mo ipapanalo

Sa gera na hindi tao sa tao ang labanan,
Kundi sa gera na sarili mo mismo ang kalaban at puso ang kahinaan.

Ngunit lalaban nalang ba ng lalaban kung wala naman kasiguraduhan na makukuha mo ang premyo, hindi plake o medalya kundi tropeyo ng pagmamahalan?

They say "True love conquers all"

Pero paano mo hahamakin ang lahat kung takot kang malaman ang katotohanan?

How will you speak out your imprisoned feelings in order to find the truth?

Can written words will be enough?

And how can you get your happiness, if that happines is what you are afraid of?

Are you willing to take the risk?

IMPRISONEDStories to obsess over. Discover now