24နာရီဖြင့္ေသာ mini martေလးတစ္ခုထဲမွာလူႏွစ္ေယာက္ထိုင္ေနၾကသည္။
ဂ်ီဝန္မွာေတာ့ ေျပာစရာစကားမ်ားေပ်ာက္ဆံုးေနၿပီး မင္ဆူးကေတာ့ တစ္ခုခုကိုရင္ေမာေနသေယာင္...
"ဟို"
ဂ်ီဝန္စကားစဖို႔ျပင္လိုက္ေပမဲ့
"Stop Stop အခု အလုပ္ခ်ိန္မဟုတ္ေတာ့ဘူးမလား"
မင္ဆူးက စကားျဖတ္ေျပာလာ၏။
"Aww...မဟုတ္ေတာ့ဘူးေလ"
"ဆဲလို႔ရလား"
"ဘယ္သူ႔ကိုလဲ"
"နင့္ကို"
"ေနာင္တမရမွာ ေသခ်ာရင္ဆက္ေျပာ~...."
ဂ်ီဝန္က အဓိပၸါယ္အခ်ိဳ႕ပါေနတဲ့ မ်က္ဝန္းေတြနဲ႔ၾကည့္လိုက္သည္။
ဒါ..ဒါငါ့ကို မနက္ျဖန္က်ေကာင္းေကာင္းႀကီး ႏွိပ္ကြပ္ျပမယ္လို႔ဆိုလိုေနတာ😨
မင္ဆူးက အရိပ္ျပတာနဲ႔ အေကာင္ထင္သြားသည္။
မ်က္ႏွာေၾကာေလးဘာေလး နည္းနည္းေလ်ွာ့လိုက္ၿပီး....
"ဟို...အသက္ကလည္း ကြာမွမကြာတာ...ရြယ္တူေတြပဲေလ...ဟီး...ေန႔ခင္းက profileေတာင္းၾကည့္ထားတာ...ေတြ႕လိုက္တယ္..."
"ငါကမင္းထက္ 6လပိုႀကီးတယ္ေလ..."
ဂ်ီဝန္က ႏႈတ္ခမ္းစြန္းတစ္ဖက္ကို ပင့္တင္လ်က္ ျပံဳးျပလာသည္။
"အာ.....အဲ့လိုလား?...ဒါနဲ႔မနက္ကေျပာထားတာကို
မကူညီႏိုင္ဘူးေနာ္....အာ့လာေျပာတာ ....ျပန္ေတာ့မယ္..ဟီး"
မင္ဆူးအ႐ူးကြက္နင္းၿပီး လစ္မယ္အလုပ္~
ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာက လက္ေကာက္ဝတ္ကိုလွမ္းဆြဲထားသည္။
"ကူညီေပး~"
မလုပ္ခ်င္ေသာအရာကိုမွ အတင္းအကူအညီလာေတာင္းေနေသာ ဂ်ီဝန္ကို အမႈန္႔ေခ်ပစ္ခ်င္စိတ္မ်ား တဖြားဖြား....
"အခုလာေနာက္ေနတာလား..sunbaenimဆိုရင္ေကာ ကြၽန္မေနရာမွာ ဒီလိုဟာမ်ိဳးႀကီးကို လက္ခံမွာလား?ကြၽန္မက ႐ူး
ေနတာမွမဟုတ္တာ"
"အဲ့တာက ဘာေတြမ်ား ထူးဆန္းေနလို႔လဲ?အခုေခတ္
မွာBlind Date ေတြေခတ္စားေနတာပဲေလကြာ"
