Prof POV
I am here in my table. Nakatingin sa kawalan habang may inaantay.
"knock knock"
(a sudden knock on the door saka nagbukas ang pinto)
"Bagsak po ba ako?" tanong ng estudyante sa harap ko ngayon.
"Gusto mo ba?" tanong ko pabalik sa kanya habang seryoso ang mukha.
Though it's very impossible for her to fail on my subject, I wanted to know her answer.
"Ha? Sir naman. Syempre hindi. Mababa po ba grades ko? Mawawala scholarship ko? Sir baka pwede pa akong magspecial project," sunud-sunod niyang tanong na tila ba hindi na mapakali.
While I am also trying not to laugh at her because of what she said, I also paused and did not speak for seconds.
I know she's waiting for me to talk. I am thinking of why the hell she thinks she would fail?
Maybe it was because I scolded her a month ago.
I smiled. Naalala ko.
"Ms. Colmenares, hindi ka bagsak. Hindi din mababa ang grades mo para mawala ang scholarship mo. Gusto ko lang ipaalam sayo na napili ka ng school para maging student representative na gaganapin sa Baguio," I explained it to her.
And she was just staring at me. I thought she'll be happy. Ironically, she was just staring at me with her sad eyes.
"Alexa, are you still with me?" I asked.
"Sir, I am sorry. Gusto ko pong sumama sa seminar. Ang kaso po, may part time job po ako. Ngayon pong BerMonth, hindi po ako papayagang magleave basta basta. Sorry po ulit," at yumuko sya.
Her eyes was beautiful yet it pains me to see it so sad.
"Check this"
Inabot ko sa kanya ang papel.
"Leave without pay ang napag-usapan ng admin ng school at ng trabahong pinapasukan mo. Kapalit noon, mayroon kang matatanggap na pocket money from school sa seminar na pupuntahan. 3 days iyon Alexa. Sagot ng school ang hotel, food and transpo. Two teachers and one student representative ang kasama sa seminar."
"Sa hotel, one room lang pero 2 beds naman. Hati kayo ni Ms. Valdez sa isang bed. In exchange, we need you to focus in the seminar so you can write it in student newspaper," tuloy-tuloy kong paliwanag sa kanya.
Unti-unting lumiwanag ang mukha ni Alexa.
"Sir, magkano po iyong pocket money?" tanong niya habang nakangiti.
"Ten thousand lang"
"10k po?" Nanlaking ang kanyang mata.
Lalo kong naaninag ang brown iris ng kanyang mga mata.
" Oo Ms. Colmenares. Huwag mo ng ulitin pa. Nasa likod ang consent letter. Papirmahan mo sa parents mo. Ibalik mo sa akin before Thursday"
Ngumiti siya sa akin.
Nagpasalamat at saka tumalikod.
Babalik na sana ako sa mga gawain ko nang bigla siyang humarap ulit.
"O bakit may kailangan ka pa?" tanong ko sa kanya.
"Prof, kasama ka po ba sa seminar?" tanong niya.
"Maybe?," I answered.
