1.Bölüm

25 0 0
                                        

▪İyi okumalar▪

Taehyung'

Masada karşımda oturan sıska çoçuk , elindeki kartları öfkeyle masaya atarken ,"Hile yapıyorsun! Pokerde altı el birden kazanmana imkan yok!" Dedi.

Kırmızı ve mavi çiplerden oluşan yığını çekip önümdeki yığına eklerken güldüm.

"Beni hayatta yenemezsin diye uyardım seni ,Yoongi tavsiyemi dinlememiş olman benim suçum degil." Yoongi homurdandı ama yine de desteyi alıp karıştırmaya başladı.

Oturduğum berjer koltukta geriye yaslanıp oda arkadaşımın kartları dagıtmasını bekledim. Yaklaşık üç aydır , ruhsal bozuklukları olan gençlerin kaldığı özel bir tesis olan Grayson Merkezi'nde kalıyordum.
Doksan günlük bir programa kaydolmuştum ve o doksan gün dolmak üzereydi.

Istirahat odasına bir göz gezdirince, ayırdıktan sonra burayı özleyeceğimi fark ettim.

Ilk başta buraya gelmemek için ne kadar uğraştığımı düşününce, burayı özleyecek olmam tuhaf geliyordu. Ama öfkemi yenip tedaviye karşı çıkmayı bıratıktan sonra burda zaman geçirmek nerdeyse hoşuma gitmeye başlamıştı . Çalışanlar ve diğer hastalar , imkansız olduğunu düşündüğüm bir şey yaptılar.

Bana nasıl iyileşeçeğimi gösterdiler.
Burda iyileşiyordum işte yavaş yavaş . Üç ayda tamamen iyileşmeyi beklemiyordum zaten. İyileşmemin yıllarca süreceğini farkındaydım. Bazı günler , burdan hiç ayrılmayacağımı , merkezin desteği ve bu duvarların verdiği güven hissi olmadan adam gibi bir hayat süremeyeceğimi düşünüyordum .

Bugün gibi bazı güzel günlerdeyse bütün dünyaya kafa tutabilirmişim gibi geliyordu.

Jungkook'a tekrar ulaşabilirmişim gibi...

"Niye şapşal şapşal sırıtıyordun , kanka? Salak gibi görünüyorsün," dedi Yoongi şakayla , kartları dağıtırken . Gözlerimi kırpıştırıp beni mutlu eden düşüncelerimden uzaklaştım ve kartlarımı aldım.

"Öyleysine dostum . Iyi bir gün geçiriyorum işte ."

Yoongi gülümsedi . Başka biri olsa böyle gizemli davrandığım için başımın etini yerdi ama burdaki insanlar öyle değildi.

Hepimiz o iyi günlere ihtiyacımız olduğu için gelmiştik buraya. O yüzden mutlu bir gün geçirebilenler için bu mutluluğun ne kadar önemli olduğunu anlayabiliyorduk.

"Süpermiş Taehyung ! Çok sevindim senin adına. Ama artık şu oyuna odaklan istersen. Çiplerimin en azından bir kısmını geri kazanmak istiyorum," dedi Yoongi ters ters, elindeki kartlara odaklanarak .

Onu hiç çaba göstermeden bir kez daha yenmeden önce pis pis sırıttım.

《》

Bir grup çocuk yerdeki büyük minderlerde oturuyorduk. Etrafıma bakınca, birlikte takılan arkadaşlar gibi göründüğümüzü düşündüm. Senaryoya uymayan tek şey ortada oturup bize "ailenle ilişkin nasıl?",
"Peki ,bu sana kendini nasıl hissetiriyor?" gibi sorular soran yetişkinlerdi.

Evet grup terapisi aşırı eğlenceli bir şeydi!
Sağımda oturan siyah saçlı , Hyun isimli kız bu merkeze babasıyla olan sorunları yüzünden yaşadığı ağır depresyonu ve rastgele cinsel ilişkide bulunma sorununu çözmek için gelmişti.

Kadın danışman Jaehwa'nın sorduğu soruya nasıl cevap vereceğini düşünüyordu.

"Annenle yaşadığın en güzel anı düşün. Çok basit bir şey de olabilir . Gününün nasil geçtiğini konuştuğunuz ya da sana gülümsediği bir an olabilir mesela," diye kibarca üsteledi Jaehwa . Odadaki çoğu çocuk Hyun'un problemlerinin de temeli anne babasıyla arasındaki ilişkiye dayanıyordu.

Naabot mo na ang dulo ng mga na-publish na parte.

⏰ Huling update: Mar 29, 2024 ⏰

Idagdag ang kuwentong ito sa iyong Library para ma-notify tungkol sa mga bagong parte!

TK1' taekookMga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon