People don't change

Hoofdstuk 1

'OKE ALLEMAAL EVEN STIL' Ik en Lydia kijken meneer van Dijk aan.  'Mooi, ik heb jullie aandacht. Voor we het vliegtuig instappen heb ik nog de lijst met tweetallen' . Ik kijk Lydia aan. 'Tweetallen? Hoe bedoelt u?' 'Ik had toch verteld dat jullie in tweetallen in een hotelkamer gaan?' Zegt van Dijk lichtelijk geïrriteerd. 'Mogen we die niet zelf kiezen?' Hij lacht. 'Nee, dat zou gekkenhuis worden. Ik heb de tweetallen hier op mijn lijstje staan en dat is meteen het tweetal waar je zo naast komt te zitten.'

Ik en Lydia kijken elkaar geschrokken aan. Ik mag niet met lydia in een hotelkamer?! Wat voor een kut klassenuitje is dit? Ik raak licht in paniek in mijn hoofd en kijk naar de lijst die van Dijk in zijn handen heeft.

Hoe meer tweetallen er worden opnoemt, hoe zenuwachtiger ik word. Alle leuke kinderen zijn al bezet. Bedenk ik me dan. De opgenoemde tweetallen stappen het vliegtuig in.
Ik kijk om me heen naar alle overgebleven kinderen. Ik zie Dirk, een hele rare jongen die ik nog nooit heb horen praten. Daar naast staan Lise en Vera, twee bloedirritante meisjes die aan niks anders denken dan make-up, jongens en zuipen. En daarachter staat Bella, een stil meisje die alleen leest en huiswerk maakt en daarom niet zo'n leuk gezelschap is. En ten slotte James, een jongen waar alleen maar negatief over gepraat word. Zelf heb ik nog geen woord tegen hem gezegd en ben ik eigenlijk best een beetje bang voor hem. Hij is 2 koppen groter dan ik en heeft niet bepaald een vriendelijke uitstraling.

'Hannah en James' ik kom uit mijn gedachtes en kijk van Dijk aan. 'Sorry wat zei je?' 'Jij en James zijn een tweetal.' Herhaalt van Dijk. Ik kijk naar James en zie hem nonchalant op zijn telefoon zitten. Zonder me ook maar aan te kijken stapt hij het vliegtuig in. 'Ehm weet u zeker dat dit klopt?' Ik kijk op de lijst en zie het er toch echt staan. ''Hannah en James" 'Ja dat weet ik heel zeker. Ga nou maar, de deuren gaan zo dicht.Teleurgesteld stap ik het vliegtuig in en zoek ik de goede stoel.

Ik ga met tegenzin naast James zitten en kijk nog eens naar Lydia, die het erg gezellig blijkt te hebben met het meisje waar ik ruzie mee heb. Emma. Ik word er jaloers van en kijk om me heen naar de andere tweetallen. Waarom moest ik nou weer precies met James? 

 Ik kijk naar James die muziek aan het luisteren is.                                                                                                Zelfs die gare Dirk en Bella hebben het leuk samen.

Dan komen de stewardessen aangelopen en laten zien wat je moet doen als het vliegtuig eventueel zou neerstorten. Ik merk dat ik er niet bepaald vrolijker van word en dat de spanning toeneemt. Ik zie dat James niks door heeft van de noodinstructies en tik hem aan.                    James reageert er niet op dus doe ik het opnieuw. Dan doet hij geïrriteerd zijn oortjes uit en kijkt me aan. Dit is ook voor het eerst dat ik zijn gezicht goed kan zien, zonder een capuchon die hij op heeft of plukken haar voor zijn ogen. Hij was knapper dan ik had verwacht, en ik beeld me in hoe hij er uit zou zien met een glimlach. 'Ja wat moet je nou?' Zegt James nog steeds geïrriteerd. 'O, ja' ik wijs maar de stewardessen. 

James doet zijn oortjes weer in en kijkt naar buiten. 

'Ga niet vragen wat je moet doen als het vliegtuig neerstort.' mompel ik. "Zei je wat?"Zegt James terwijl hij zijn wenkbrauw optrekt.
Fuck  'oh, niks' zeg ik voorzichtig. 'Dacht ik al'. Zegt James. En draait zich weer Om.

Ik rol met mijn ogen. 

Dit word nog een lange reis.