a human?

×

"jimin? yalvarıyorum cevap ver. lütfen."

hıçkırıkları durmak bilmeden devam ederken, yalvarmayı sürdürdü genç.

"jimin, yalvarırım."

hattın diğer ucundaki erkek çocuğu ise dudaklarını birbirine bastırmış, akan gözyaşlarıyla cevap vermemek için direniyordu. cevap veremezdi, eğer gençle konuştuğu okulda öğrenilirse her şey yerle bir olurdu.

o gün ağarana kadar kim taehyung, içinde bulunduğu yalnızlıkta kafayı sıyırmamak için park jimin'e yalvardı.

park jimin ise tek bir kelime dahi etmedi.

o gün evren, bir kez daha hatırlamıştı;

insanlar hassastır, tek bir hareketiniz yok oluşlarına sebebiyet verebilir.