Sanki etrafımdaki her şey çok.. çok farklıydı. Zaman durmuştu benim için, saniyeler akmayı bırakmış, yelkovan akrebi kovalamaktan yorulmuş gibi, bende düşünmekten yoruldum. Yaşamaktan bir şeyler hissetmekten, acıyı hissetmekten yoruldum. Harbi şuan ben ne yapıyorum?
Kelimelerin bittiği yerdemiyim, yoksa aydınlığın sönüp karanlığın hüküm sürdüğü yerde mi?
Kalbim atmaktan bıkmışcasına yavaşlarken nefes alış verişim de yavaşladı. Beynim patlamak üzere olan bir bomba gibi sızlarken, bedenimi artık hissetmiyordum bile.
Bu ölümün kaçıncı evresi? Kulaklarım çınlıyor etrafımı duymak istemezce. Yapmayın diyorum. Yapmayın nolur..
Canım çok yanıyor.
Saçlarımda bir el hissettim. Sonra onun iğrenç kahkahası. Hayır sen gülmemelisin. Kulaklarım her seferinde daha çok kanıyor çünkü.
Kulağıma doğru eğilip o iğrenç sözleri döktü. "Bu işi yapacaksın." Tekrar tekrar ağlamak isterdim hiç susmadan ama ona koz veremezdim. Kendimi zorlayarak konuşmaya çalıştım son gücümle.
"Hayır yapmayacağım. Asla ama asla bu iş benim ölümüm olur." Duraksadı ve sonra o iğrenç kulaklarımı kanatan kahkahasını tekrar koyuverdi.
"Öyle bir hakkın yok. Ben yap dediysem yapacaksın." Kafamı kaldırıp yere çarptı "ben öl dersem ölecek" ve yine acı haykırışlarım "ben yaşa dersem yaşayacaksın."
Ve son bir kere daha yere çarpılmam. Artık beynim uyuşmuştu.
"Kapatın şunu yemek ve su yok. Hiçbir şey vermeyeceksiniz." Pislik herif. Kendi orda ziyafet çekerken beni aç bırakıyor. Ama ben söz veriyorum bu adi heriften kurtulup ayaklarıma kapandıracağım. Nasıl o beni aldıysa, bende onun ruhunu sömüreceğim.
Mavi elma..
YOU ARE READING
Mavi Elma
Teen Fiction"Sence beraber olabilir miyiz?" diye sordu genç adam kızın buz gibi bakışlarına karşı. "Hayır" diyerek kestirip attı kız. O artık kimseye güvenemez istese de yapamazdı bunu. "Neden" dedi genç adam hayal kırıklığı içerisinde. merak etmişti onu neden...
