Ik voel mij alleen en verdrietig.
Ik voel mij hulpeloos.
Ik voel een gemis in mijn hart,
misschien zelfs in mijn ziel.
Ik mis hem, hij met wie ik negen maanden samen was.
Ik mis zijn armen om mij heen.
Ik mis zijn blikken van verlangen.
Ik mis het gevoel van verbonden zijn met hem.
Ik was degene die van ons, ik maakte.
Ik was degene die van samen, alleen maakte.
Ik was degene die ons beiden zoveel pijn heeft gedaan.
Nee, een relatie verbreken doet niet minder pijn omdat het jouw keuze is.
Ik heb aan beide kanten gestaan, iemand verbrak de relatie met mij en ik heb een relatie verbroken.
Het is beiden hartverscheurend.
Soms denk ik dat ik spijt heb.
Soms denk ik dat ik hèm mis.
Soms denk ik dat ik de relatie weer moet herstarten.
Diep van binnen weet ik dat ik het juiste heb gedaan.
Ik mis niet hem.
Ik mis niet zijn armen om me heen.
Ik mis niet zijn blikken van verlangen.
Ik mis niet het gevoel van verbonden zijn met hem.
Ik mis wel het samen zijn, met iemand.
Ik mis wel iemands armen om me heen.
Ik mis wel iemand die verlangend naar me kijkt.
Ik mis wel het verbonden zijn met iemand.
Maar ik mis niet hem.
Toch?
YOU ARE READING
Ratjetoe
Short StoryLieve allemaal, Een nieuw boek jazeker. Hierin zal ik korte verhalen, poems, fictie stukken, wat dan ook, plaatsen. Het wordt een mix van eigenlijk alles. Stukken non-fictie waarin je je kunt herkennen, stukken fictie waarin je jezelf kunt verliezen...
