Notaların Sessizliği

Sol Anahtarı

Çünkü bilmek, ömüre bedeldi.

İzel bunu biliyordu. Her şeyden çok biliyordu. Güvercinleri ona rehberlik etti. Ve o, ona muhtaçtı. Kanına muhtaçtı.

Güneş alay edercesine dönüp duruyordu ve İzel'e her şeyin biteceğini hatırlatıyordu. İzel bu acıyı içinde tuttu. Bir süre sonra bedenine sığmadı bunlar, bedeni onu kurtarmak istiyordu. Büyüdü. İnsanlar 'Büyüyorsun, İzel.' deyip gülümsüyordu. Onlar hep gülümserdi.

Güneş alay etti. İzel büyüdü. Acıları yine sığmadı. Bedeni tükenmişti. İzel acıyı masum bileklerinden özgür bıraktı. Kimse onu anlamadı. O, onu anlamadı.

O gece ebediyen mühürlendi. Dudakları, kanın ılık yapışkanlığıyla ebediyen kapandı. Ancak gözyaşları açabilirdi o mühürü. Göz pınarları yorulmuştu. İzel boğuldu. İzel uyandı.