DO NOT FORGET/JJK

çalışma.

Kaçıncıydı bilmiyordum ama,bighit'e girmeye kararlıydım. İnadı bende sevmezdim ama,her sene rededildekten sonra hırs peşimi bırakmayıp yeniden denememi söylüyordu. Evet istemiştim hemde deli gibi.

"Soo bin,1167"
Gelmişti işte gine giriyordum şu odaya. Her seferinde bu kadar heyecanlanmak ne kadar garip gelsede artık takmıyordum. Uzun bir süreçti. Ve son hakkım bighit'ti odalar farklı olsada aynı şeyleri yapıyordum değişen bir şey olmuyordu. Yg jyp bütün şirketleri denemiştim. Ve her seferinde dolu oldukları için almadıklarını söylüyorlardı. Cidden bir toplantı yapıp bunu kararlaştırmışlar gibi geliyordu.
"Evet  ben soo bin yirmi iki yaşındayım. Busanlıyım."

Karşımdaki iki olgun hatta moruğa yakın adamlar onaylayarak kafalarını salladılar. Şarkı başladıktan sonra hemen dansa başladım. İlk olarak dans ettirip sonrada şarkı söylettiriyorlardı.
Dansı bitirdikten sonra şarkıya geçtim.

(#2u)
"No limit in the sky
That I won't fly for ya (for ya, for ya, for ya)
No amount of tears in my eyes
That I won't cry for ya (for ya), oh no
With every breath that I take
I want you to share that air with me
There's no promise that I won't keep
I'll climb a mountain, there's none too steep

When it comes to you
There's no crime
Let's take both of our souls
And intertwine
When it comes to you
Don't be blind
Watch me speak from my heart
When it comes to you

Comes to you..."

Şarkıyı bittirdikten sonra jürilerin gözünün parlaması zafer çığlıkları attma isteyi uyandırıyordu ama,yapamamıştım. Yoksa akıl hastası zannedip kapı dışarı edebilirlerdi.

"Peki...bence harikaydı."
Yanındaki adamda ona katılıp kafasını aşağıya yukarıya sallayınca,kafa selam'ı verip bekledim.
"Şimdi evine git ve...bizi bekle seçmeler bittikten sonra seçilen kişler ile hemen gurup oluşumuna başlayacağız. Stajyerlik istemiyoruz. Bu gurup bonba olsun istiyoruz."
Tekrar baş selamı vererek kapıdan çıkıp sakin adımlarla arabama ilerledim. Sevincimi arabam ile paylaşacaktim.
"Aģhh!!!!!!!!!!"
Resmen inleyerek sevincimi belli ettiğimde yoldan geçen bir kaç insanın garip bakışlar atyığını gördüm. Ama umrumda değidi. Şu lanet seçmeleri kazanmıştım işte.

Telefonu elime aldım ve bekledim. Kimi arayacağımı bilmiyordum. Kimsem yoktu cidden. Birden bire yüzüm düşmüştü. Acıyacak biri bile yoktu. Kendime ben acıyordum adeta,tamam babam zangindi evet. Ama parasını sadece bana veriyordu benimle hiç bir zaman uyuduğunu hatırlamıyordum mesela. Annemde aynı şekilde. Cidden bir arkadaşım bile yoktu.
"Ah..boş ver soo bin."
Diyerek düsen yüzüme zoraki bir gülücük bıraktım. Cidden şu poliyanacılığım beni kendimden soğutuyordu ama böyle ayakta kalıyordum. Arabayı çalıştırarak eve ilerlemeye başladım. Umarın şu yeni gurupta azda olsa bir arkadaş edinirdim. Umarım zengin bir zuppe gibi davranmazlardı.

"l love you bayby! Pam pam!"
Çalan şarkıya eşlik ederken kendime gülerek büyük bir kahkaha attım. Bir yandan da elimle direksiyonun üzerinde ritim tutuyordum.
Sonunda kahkahama bir son vererek arabayı durdurup evime adımladım. Sanırım bu gün de olmayan birine yemek yapacaktım. Saçmalıktı cidden,dünyada kimse mi beni sevmezdi? Acaba isimim mi kötüydü bana kötü geliyordu.
Dolaba mırıldanarak ilerledim ve bir kaç şey çıkardım. Canım şu an acayip kimcihi çekmişti. Bir an dilim sulanınca gülmeden edemedim. Dışardan biri görse salak zannederdi her halde. Kendi işime kendim gülüyordum.

"Barababa..."
Garip,garip çıkardığım sesler eşliğinde yemek yapmaya devam ettim. Bakire olunca böyle oluyordu demmeki? Saçmalıyordu insan. Hayatımda tek bir kişi beni sevmişti yada ben öyle zannetmiştim ama o beni aldatmıştı sonrasında da siktir olup gittmişti. Cidden ne boktan bir durumun icindeydim böyle.
Giydiğim mini etek rahatsız edince odama çıkıp rahat bir şeyler giymeden kimichi'yi kaba koyup uzaklaştım. Başkalarınada oluuormuydu bilmiyordum ama biri beni izliyormuş gibi hissediyordum. Bu yüzden hiç bir zaman evde abuk subuk haraketler yapamamıştım. Mesela aynanın karşısına geçip hiç göğüslerime bakamamıştım. Giyinirken bile olmayan birinden utanıyordum.