•~•
|*CHAPTER ONE*|
-Min’s perspective-
“MIN!” tawag sakin ng kung sino. Lumingon naman agad ako at tumama ang malamig na cola sa pisngi ko.“AY SIOMAI KA!” napasigaw ako sa bigla habang parang baliw na tawa ng tawa yung dalawa sa gilid ko. “Mga wilab! Kita ng nilalamig na nga ako dito kakahintay sa inyo! Ba’t ang tagal nyo?” singhal ko sa kanila “Sorry naman kasalanan ba namin na maraming tao sa canteen?” mataray na sagot ni Zay-,-
Mahina lang na tumawa si Zar at naupo. “Dun muna ako sa inyo Zay pakatapos ng class, pwede ba?” tanong ko sa kanya. She stoped and look at me “Why? May nangyare na naman ba?” tanong nya. “Wala naman… masama bang pumunta?” sagot ko. Umiling sya at pumayag.
Buti na lang tumagal kaming tatlo… sabihin man nilang walang forever… pero sa friendship naming alam kong meron..
~*~
“DADDY! DADDY WAG KA UMALIS”pag mamaka awa ko sa harap nya habang hinihila ang damit pabalik sa loob ng bahay. Lumuhod ka sa harap ko at pilit na ngumiti “Sorry baby, but i have work, I will visit you every weekends okay?” sabi nya bago tuluyang umalis dala ang malalaking bagahe. He told me na aalis ka ng bansa para mag trabaho para mabili ang gustong gusto kong laruan. I grow up believing to those words you’ve told me. Mom and I transferred to another compound. “How about dad?” I ask her with teary eyes she just told me “he’ll catch up”. I waited for him hanggang sa mag grade 2 ako. 2 years had passed but you didn’t catched up. Until one time you arrived home. I was so happy that time dahil akala ko mabu-buo na tayo. But I was wrong… hiwalay na pala kayo ni mama. Sira na pala ang pamilya natin.
Simula nun.. I don’t have a permanent home… Every weekdays I stay with my mom and every weekends I stay with my dad. Oo, pareho ko kayong nakakasama pero hindi sabay…Hanggang Isang araw palabas ako ng school waiting for mom to fetch me up. I saw you with a lil girl same age as me entered the principal’s office. I was so curious who that girl was so I hurry up and follow both of you. And I heard you talking to her… “This will be your new school my litter princess” my dad told her. “Wow! This is huge daddy!”
I was so mad that time. How dare she call my dad-daddy!? I cried and my mom saw me. Umuwi kami ng bahay at iyak lang ako ng iyak. “Mom! Who’s that girl?! Why did she call dad daddy?!” I ask my mom. She hugged me and explained everything to me… I was in grade 3 when that girl became my classmate. I study harder until I reached the top 1 and she became top 2. I admit she’s kind of smart but I’ll let her know that I am the original daughter and she will never win against me. Starting that day.. I became a bully, and she became the loner idiot looking kid who’s always bullied. Of course by me. I’m on top kaya lahat napapasunod ko.
She transferred school when I was on grade 4 and never saw her ever again… pero ngayong highschool na ako, I realized na mali ang ginawa kong yun kaya tinigil ko na din. Masakit padin hanggang ngayon ang nangyari sakin nung bata ako. Nararamdaman ko padin ang galit sa babaeng yun at sa dad ko. Pero dahil sa hindi ko naman pina alam kay dad na alam kong may pamilya na sya, every weekend ay sa kanya parin ako naka tira tulad ng dati.
I Became the classroom President and Section A. At the same time I am the English Club president and School Paper writer. Tinuon ko ang pansin ko sa iba’t ibang activity sa school and I became kind to all student, friendly to be short. Yes I am on top but not like the elementary days, I’m using my title as president to be a good influence and to make everybody follow the rules and regulations.
Pag pasok ko sa room ay sobra na naman gulo ng mga classmates ko-.- I slap the door and everybody looked at me. Yung iba ay nag takbuhan na papunta sa mga upuan nila. Kaso yung lalaking wala atang takot sakin ay nagpapakasaya pang kumakain sa teachers table. “Alois! Kakain ka na nga lang sa teachers table pa!” saway ko sa kanya saka ko pinag tutulakan papunta sa seat nya. Pero walang pake at kain lang ng kain nung cupcake nya “Nikolla si Pres oh!” sigaw ba naman nung baliw-.- Tiningnan ko si Nik at ayun walang pake. I smirk at Alois sabay pigot ng tenga nya “Tumino ka na lang kaya?” sigaw ko “Aray! Aray! Tama na masakit na uuyy!! Eh to na uupo na” sabi nya na di mo mapinta ang mukha.
Biglang pumasok yung adviser naming at umupo na din ako sa seat ko. Mga walangya wala talagang umupo sa tabi ko. Di naman ako nangangain ng tao T^T. “Lend me your ears everyone” sabi ni Mrs Cio sa harap na naka ngiti ng malapad. “di naman matanggal ang tenga ah?” rinig kong bulong ni Alois sa likod ko. Sinamaan ko lang sya ng tingin. Kahit kelan talaga. “Well, may new classmate kayo ngayon… hija pasok ka” pakasabi nya samin nun ay lahat kami halos ay tumingin sa may pinto. A girl enter the room she’s kind of tall at straight mag lakad naka chin up pa! wews! May pagent lang? “Hi I’m Zarnaih Shinize you can call me Zar for short” she said then bow. “WOOHH! CHIX!” sigaw ng isa naming kaklase named Ren-.- lalaking mahilig sa sisiw. “ I was about to throw my eraser to him ng bigla syang natahimik. I saw the newbie staring at him. Wews, so cold… Wala syang sinabing kahit ano pero napatahimik nya si Ren wow first time. “Take your seat Zarnaih” sabi ni Mrs Cio.
I wave at her habang tinuturo yung bakanteng upuan sa tabi ko. Sumunod naman sya naupo sa tabi ko. I again wave at her and greeted her pero tipid lang syang ngumiti sakin. Woah, I can feel the coldness.
~*
After ng first period naming ay di na kami sinipot nung ibang teacher-.-dapat sa kanila di pinapa sweldo eh. Anyways, pumunta muna ako sa club office para tingnan kung may mga gusto bang sumali this year. I fixed the files at inisa isa ang mga profile ng student pero wala talaga atang may balak na sumali as illustrator namin. Hays dyan kami nag kukulang eh. Stressed akong lumabas ng room at napag pasyahan pumunta ng canteen. Papasok na sana ako ng Makita ko ang mangilan ngilang football player ng school naming na nag lalaro sa may likod ng canteen. They disobeyed the rule again!
Kaso biglang sinipa ni Nicx(football captain) yung bola. Nanlaki na lang ang mga mata ko ng Makita itong lumipad papunta sa isang babae!!Waahhh!! “IWAS!” sigaw ko at sa bigla nung babae ay bigya nyang nabitawan yung mga hawak nya. At ang natamaan yung babae sa likod nya . Shocks! Si Zarnaih! Pero parang wala lang sa kanya yung lakas ng tama nung bola. Tumakbo ako palapit dun sa babae at tinulungan syang pulutin yung mga papel na nagkakanda huhulog. Saka ko binaling ang tingin kay Zarnaih. “Okay ka lang Zar?” I ask her. “yeah” tipid nyang sagot saka pinulot yung bola. Humihingal naman na lumapit si Nicx samin at akmang kukunin yung bola na hawak ni Zarnaih. Pero sobrang higpit ata ng hawak nya at di makuha ni Nicx “ANO BA?!” inis na sigaw ni Nicx kay Zar “Nicx!” saway ko.
Napatahimik na lang kami ng biglang sipain ni Zar sa tuhod si Nicx na ikinabitaw nya sa bola tinapon ni Zar yung bola saka hinawakan ang kanang braso ni Nicx saka pinilipit ito papunta sa likod. I gasp. “Aren’t you gonna say sorry Mister?” cold na sabi ni Zar kay Nicx. “aaahh!! Oo na sorry na! Bitiwan mo na ako aahh!!” sigaw ni Nicx na halatang nasasaktan na. Binitawan naman sya ni Zar sabay tulak then look at us while smiling sweetly “Good Morning miss pres” laglag panga na lang ako sa nangyare. “ah haha good morning Zar” sagot ko napabaling ako ng tingin dun sa babae na pinapagpag yung sarili nya “Hi!” I greeted her “I like your drawings… gusto mo bang sumama sakin? I will recommend you as our illustrator for the school news paper” sabi ko sa kanya na biglang ikina kinang ng mata nya “Sige po!” sagot nya.
“School news paper? Ikaw din ang president?” biglang tanong ni Zarnaih. I just nod as an answer. “Oh good to hear that, I’m on my way to your club office, I’m your photographer” she said na ikinakinang naman ng mata ko. Omo! Complete member na kami!! I’m sa happy! “Tara! Sama sama na tayong pumunta” sabi ko sa kanila “sama sama lang ikaw at ako walang tayo” biglang sabi ni Zar na ikina tigil naming dalawa sabay tawa. Hahaha this girl is not that cold after all. “By the way miss pres, I’m Zaylee nice to meet you po” sabi nya then we shake our hands. “Tara na malapit na mag time” sabi ko saka na sabay sabay na pumunta ako si Zar at Zay wala daw kasing kami. Hahaha..
YOU ARE READING
Remembering
Teen Fiction"we may not be sisters by blood but we treasure each other like we are" -twisted fate, simple beginings unexpected ending-
