Heyat ve xeyallarımız bir birlerine toxuna bilmezler.Ele buna görede heyatda ne isdediyimiz bilib yaşamağa ele davam etmeliyik.Bu o demek deyilki xeyal etmemeliyik.Elbetdeki etmeliyik.Xeyal bizi bu heyatım yorğunluqlarından uzaqlaşdırar.Bize öz var olduğumuz heyatdan bambaşqa dünyalara keçid etmemize kömek eder.Gözümüzü yumduğumuz anda isdediyim yerde isdediyimiz insanın yanında ola bilerik.Lakin burda ince bir xett varki onu aşmamalıyıq;gerçekliyi heç vaxt unutmamalıyıq.Xeyallarımıza inanmamalıyıq,inanıbda gerçekliyimizden küsmemeliyik.Çünki xeyal etmek çox asandı,lakin gerçeklikde gözel şeylere nail olmaq üçün çox amma çoooox çalışmalıyıq.Xeyal bize sadece bu yorğunluğumuzu unutdurduğu halda gözeldir.Düşünürsüz ki, her şey xeyal etmekle başlayır,xeyir heyatda xeyallarımızın 90% gerçek olmur.Bu acı heqiqetdi.Çox nadir hallara xeyalınızda qurduğunuz ne ise gerçek olur, oda çox az bir hissesi.Elbetdeki gerçekliye yaxın xeyal qurduğunuz halda.Heyatı bütün hgerçekliyi ile qebul etsek Tanrının bize verdiyi bütün sınaqlardan üzümüz gülerek çıxarıq.
