Van Kortrijk naar Londen

26 2 0
                                        

Pov Emy
Vandaag is de dag dat we verhuizen naar Londen. Alleen moet ik al mijn vrienden achterlaten maar niet alleen mijn vrienden. Ook mijn vriendje Gilles moet ik achterlaten. Mijn allerbeste vriendin Lisa moet ik ook achterlaten, we hebben wel afgesproken dat we iedere dag gaan bellen en skypen.

Ik was in mijn kamer aan het denken aan alle mooie herinneringen die ik hier heb meegemaakt. Toen plots iemand mijn naam riep. Bruh...het is mijn broer. 'Emy, we moeten nu vertrekken of anders missen we onze vlucht' zei hij. Ik wou nu gewoon zo graag alle tijd rekken zodat we onze vlucht misten en langer hier in België konden blijven. Maar dat zou langs geen kanten lukken aangezien mijn broer sterker is dan mij en hij zou me gewoon tot daar dragen.

Terwijl we in de auto zitten, passeren we het parkje waar ik altijd afsprak met vrienden. En niet alleen dat passeren we, ook het huis van Gilles. Hem zal ik zeker het meest missen.

Ik ben zo hard aan het dromen, dat ik niet door heb dat we aan de luchthaven staan. We hoorden iemand omroepen dat de vlucht naar Londen bijna vertrekt en we moesten dus naar ons vliegtuig.

~aangekomen in Londen~
Ik hoorde mijn broer zeggen Bye Belgium, Hello Londen. Ik kon niet wachten om mijn beste vriendin terug te horen, dus ik haalde mijn telefoon uit mijn tas en startte hem opnieuw op. Wanneer mijn telefoon terug was opgestart zie ik dat ik veel berichten heb van Lisa. Dus besloot ik om haar even te bellen.

(Gesprek Emy en Lisa)
E: hey Liss, ik ben net...
L: Dit moet je horen, Emy. By the way sorry dat ik je onderbreek, maar je weet wel eh. Wij zijn beide hele grote fan van One Direction en zij wonen ook in Londen. Misschien kom je ze ooit wel tegen
E: wow Lisa, dat wist ik niet hoor. En doe even rustig, maar ik ga je nu moeten laten. We gaan onze buurt verkennen en naar ons huis gaan kijken
(Einde gesprek)

Onze hele autorit heb ik niets tegen mijn ouders gezegt. Ik kreeg de kans van mijn oma om daar te blijven wonen, maar het mocht niet van mijn ouders.

We staan voor ons 'huis'. Ik zou het eerder een villa noemen. Ik kijk rond en zie dat er niet veel huizen staan, er staan maar in totaal 5 villa's in de straat.

Ik zou zo graag willen weten wie er hier allemaal woont. Maar eerst wil ik mijn kamer zien, ik ren naar boven. Op mijn deur staat in heel sierlijke letters mijn naam. Ik doe de deur open en zie een redelijk groot bed. Ik ga erop gaan liggen en neem mijn telefoon. Ik zie dat ik een berichtje heb van Gilles. Ik doe het berichtje open en zie dat hij het uit heeft gemaakt, omdat we te ver van elkaar wonen.

Oké ja, ik vind het jammer maar nu heb ik weer een vrijer gevoel. Ik wil net weer rechtstaan als de deurbel gaat. Ik hoor dat mijn moeder de deur heeft opengedaan.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- heyy dit is mijn eerste deel van dit boek. Laat weten wat jullie ervan vinden!
Xxx Emy

1D als buren?😱Des histoires addictives. Découvrez maintenant