Draco Malfoy

8

Vandaag is het precies drie maanden geleden dat ik in mijn eentje de weg zocht op het perron. Drie maanden op Zweinstein en ik heb me nog nooit zo levendig gevoeld. Maar toen het mooie, heldere witte sneeuw begon te vallen, voelde ik me pas echt thuis. En ik weet dat ik de goede keuze heb gemaakt door naar deze school te komen.

We hebben ons project voor geschiedenis pas net een week geleden ingeleverd, maar we krijgen nu alweer een nieuwe opdracht. We moeten een werkstuk maken met z'n tweeën en elk paar krijgt een ander onderwerp. Iedereen begint al te protesteren als we het idee uitgelegd hebben gekregen, maar er wordt pas echt geprotesteerd als mevrouw Dallas zegt dat we de tweetallen niet zelf mogen kiezen. Ikzelf vind het ook jammer, aangezien Hermelien en ik samen een 9 gekregen hadden voor het vorige project en ik het volgende ook graag met haar zou willen maken.

'Ik stop van elk onderwerp twee briefjes in de hoed. Iedereen grijpt één briefje en zoekt zijn of haar partner door allebei hetzelfde onderwerp te hebben!' Oh fijn, nu mogen we ook geen eigen onderwerp kiezen. Als ik maar niet met Dave of Alex moet samenwerken, want dat gaat niet gebeuren. Deze drie maanden hebben ze niks meer tegen me gezegd, maar ze kijken me wel elke keer boos aan als ze me tegenkomen. Ik gluur even naar Draco, die als zesde een briefje pakt. Zou ik weer met hem moeten samenwerken? Een deel van mij hoopt daarop, zodat we misschien meer kunnen praten. Die standaard gesprekken tijdens toverdranken maken me gefrustreerd.

Als iedereen een papiertje heeft, begint iedereen door elkaar heen te schreeuwen en het klaslokaal door te lopen. Op mijn blaadje staat: De geschiedenis van de Mandragora. Ik heb nog nooit van een mandragora gehoord en ik word daarom ook teleurgesteld als Hermelien, Harry en Ron alle drie iets anders hebben. Als ik iemand tegenkom, vergelijken we elkaars briefje, maar we hebben allebei iets anders. Ik kijk even om me heen om te zien wie er al bij elkaar zitten. Ik moet bijna lachen als ik zie dat Ron ingedeeld is bij Will. Will is een aardige jongen, maar hij praat echt heel veel. Soms wordt je daar snel gek van. Hermelien is ingedeeld met Robin, een jongen die ook bij ons in Griffoendor zit. Hij is heel aardig en knap, dus ze zal er vast wel blij mee zijn. Aan haar glimlach te zien waarmee ze me aankijkt, is dat inderdaad zo. Ik glimlach terug en kijk verder.

Harry zit naast Patrick, een jongen uit Huffelpuf. Ik vind het jammer om te zien dat Draco met Korzel staat. Ach, misschien had het toch niet gewerkt om samen te moeten werken met hem. Hij houdt me al wekenlang op afstand. Ik kijk om me heen en zie dat er nog maar weinig mensen over zijn, maar ik ben bij geen van hen ingedeeld. Ik word pas echt nerveus als ik weer naar Draco kijk en naast Korzel Dave zie staan. Naar hem ben ik nog niet toegelopen, maar als de rest hun partner al gevonden lijkt te hebben, loop ik langzaam naar ze toe.

'Nee! Je gaat me toch niet vertellen dat dit waar is, hè?!' roept hij als ik bij ze sta. 'Je denkt toch niet dat ík dit leuk vind, hè?!' roep ik uit. We laten elkaar ons papiertje zien en mijn vrees wordt werkelijkheid. 'Mooi niet dat ik met jóu ga samenwerken!' Dave zegt het alsof ik een virus ben. 'Dat is dan mooi, want ik ga ook niet met jou samenwerken.' Ik sla mijn armen over elkaar heen. Dan hoor ik mevrouw Dallas roepen: 'Jullie hebben als het goed is jullie partner gevonden! Dan kunnen jullie nu gaan beginnen, succes!'

Als ik met Dave samen moet werken, wordt het mijn dood. Dat weet ik zeker. Het zou een kwestie van tijd tussen ons zijn voor de een de ander aanvalt. Korzel begint te lachen. 'Nou, succes dan maar!' Dave kijkt hem boos aan. 'Ik ga écht niet-' Draco zucht, pakt Dave's papiertje uit zijn handen en duwt zijn eigen papiertje in Dave's handen en zegt: 'Zo, opgelost.' Dan knikt hij naar mij en loopt hij naar een lege tafel. Ik volg hem.

Op de een of andere manier voelt het alsof ik iets moet zeggen tegen hem. 'Dank je, maar je hoefde het niet te doen hoor.' Ik haal mijn schouders op als we gaan zitten. 'Nu zit je opgescheept met mij.' Draco glimlacht, maar zijn glimlach gaat over in een grijns. 'Dat vind ik anders helemaal niet erg.' Ik glimlach terug. Draco die zegt dat hij het niet erg vindt om met mij samen te moeten werken. 'Ik wilde juist graag iemand anders. Niet één van hen.' Ik kan me voorstellen dat hij gek wordt van die jongens. Het zijn wel zijn vrienden, - denk ik tenminste, ik kan het me ook niet voorstellen - maar ik zou ook gek worden van die jongens.

'Goed, de geschiedenis van de mandragora, hè?' Hij kijkt peinzend naar het papiertje waar het opstaat. Ik knik. 'Weet je,' begint hij dan. 'Een paar jaar geleden heeft zo'n kreng me wel eens in mijn vinger gebeten.' Ik begin te lachen. Ik verwacht dat hij boos wordt, maar hij grijnst. 'Echt waar. Hij beet heel hard en hij liet me niet meer los.' Ik begin nog harder te lachen als ik me het beeld erbij voorstel. 'En schreeuwen dat 'ie deed, echt niet normaal.' Ik kan niet meer stoppen met lachen en Draco doet met me mee. 'Weet je,' zeg ik als ik mezelf weer een beetje onder controle heb. 'Misschien krijgen we wel bonuspunten als we een practicum opdracht uitvoeren met een mandragora.' Als ik zijn gezicht zie, begin ik weer te lachen.

'Wat was dat nou?' vraagt Ron als we aan het lunchen zijn in de grote zaal. 'Wat was wat?' Ik kijk hem vragend aan. 'Tijdens geschiedenis.' Ik heb al het idee waar dit naartoe zal gaan, maar ik doe net alsof ik hem niet begrijp. 'Je was aan het lachen met Malfídus!' De afgelopen weken kreeg ik steeds minder dingen over hem te horen, maar het lijkt erop dat het nodig is om me erop te wijzen dat hij slecht is, elke keer als ik een normaal gesprek met hem lijk te voeren. Ik haal mijn schouders op. 'Ja, het was leuk.' Ron kijkt chagrijnig. 'Wat was er zo leuk dan?' Ik weet helemaal niet of ik het wel met hem wil delen, aangezien hij toch weer een rot opmerking zal maken. 'Ron, laat nou,' zegt Hermelien. Ron zucht. 'Ik kan niet geloven dat je met hem moet samenwerken!' Ik rol mijn ogen. 'Beter dan samenwerken met Dave.' Hij lijkt het even te overwegen, maar zegt dan: 'Even erg.'

Het is jammer dat Ron en ik er elke keer niet uitkomen wat Draco betreft. Harry en Hermelien hebben liever ook niet dat ik met hem praat, maar ze verbieden het me tenminste niet. Ron lijkt echt een soort waakhond als het om Draco gaat. Oké, hij is slecht. Nou en? Tegen mij is hij aardig en daar gaat het om.

'Hey, partner,' zegt Draco als ik naast hem ga zitten tijdens toverdranken. 'Hé,' zeg ik. 'Misschien gaan we vandaag wel een drankje voor mandragora's maken.' Ik moet bijna weer lachen als ik zijn gezicht zie. 'Een slaapdrankje dan, mag ik hopen.' Ik grijns. 'Wie weet.' Maar we moeten weer een soep gaan maken. Ik loop naar de voorraadkast om ingrediënten te pakken als ik Hermelien's geschiedenis partner zie staan, Robin. We praten soms, vooral in de leerlingenkamer. Hij kijkt vaak naar hoe Ron en ik tovenaarsschaak doen, waar ik trouwens nog steeds mee verlies. 'Gaat u voor, mevrouw.' Hij gebaart naar de kast en grijnst. Ik grijns ook. 'Dank u wel, meneer.' Ik pak de ingrediënten en loop terug naar de tafel.

'Heb je trouwens al een idee over hoe we onze tijd indelen met het project?' vraagt Draco dan. 'Zo, jij wil ineens wel heel graag huiswerk maken.' Hij grijnst. 'Hé, ik kan mijn partner toch niet in de steek laten?' Ik doe wat groente in de ketel en vraag grijnzend: 'Sinds wanneer kan het jou iets schelen of je partner alles alleen moet doen?' Hij roert in de ketel en zegt: 'Nou, sinds jij mijn partner bent.' Ik glimlach en houd het warme gevoel dat ik in mijn lichaam krijg zo lang mogelijk vast. Hij heeft me zojuist indirect verteld dat ik hem iets kan schelen. 'Dus, kunnen we dan zeggen dat we vrienden zijn?' Als ik hem aankijk, heeft hij een verwarde blik in zijn ogen. 'Of niet,' zeg ik snel. Ik heb het weer verpest, jeej.

'Geloof me, ik wil best vrienden zijn. Maar je doet er beter aan om het niet te willen.' Ik zucht. 'Ja, ik weet het. Als ik slim ben, blijf ik uit je buurt. Maar dat wil ik niet, en jij ook niet. Anders had je niet geruild met Dave.' Ik weet dat het waar is. 'Dus zullen we gewoon vrienden zijn?' Het duurt even, maar dan knikt hij. 'Voor zolang het goed gaat, oké.' Ik glimlach. 'Oké.'

'Nu we dan toch vrienden zijn. Heb je vanmiddag iets te doen?' vraag ik. 'Voor het project, bedoel je?' Ik schud mijn hoofd. 'Niet echt.. ik bedoelde meer.. heb je zin om mee te gaan naar zweinsveld vanmiddag?' Hij kijkt twijfelend. 'Wie gaat er mee?' Ik zucht. 'Laat maar.' Ik heb afgesproken met Harry, Ron en Hermelien. Eigenlijk was het dus gewoon een heel slecht idee. Had ik echt verwacht dat ook maar een van de twee partijen het goed zou vinden?

'Je gaat met hun.' Ik knik. 'Ja.' Draco roert weer in de ketel. 'Ik zou graag ja willen zeggen, maar dat kan ik niet.' Ik knik weer. 'Oké.' Waarom vroeg ik het ook? 'Maar we kunnen misschien een andere keer gaan, goed?' stelt hij voor. Ik knik weer, dit keer met een klein glimlachje. 'Tuurlijk.'