A feeling like never before

*1* Het begin

Het was een gewone donderdag middag. Anna kwam net thuis van een gewone schooldag. Wanneer ze thuis komt is ze, zoals elke dag, alleen thuis. Ze besluit even op haar mobiel te kijken of ze berichtjes binnen heeft gekregen maar ziet geen meldingen. Anna besteed verder geen aandacht aan haar mobiel en gaat maar aan haat huiswerk, dat zouden haar ouders ook fijn vinden. Wanneer ze net aan haar wiskunde zot hoort ze haar mobiel trillen. Een berichtje van Emily.
Emily is Anna's beste vriendin en vermoed dat Anna op meiden valt. Ze heeft Anna hier al eens mee geconfronteerd maar Anna werd onzeker en geïrriteerd door die vraag dus ging Emily er maar niet verder op in.
Emily vraagt of ze bij Anna kan langskomen. Ze wilt even met Anna praten en vragen hoe het met haar gaat aangezien ze elkaar al een tijdje niet hebben gezien. Ze zitten tot hun grote spijt niet bij elkaar op school. Anna antwoord dat ze niets liever zou willen dan haar beste vriendin weer een keer zien maar dat ze nog huiswerk te maken heeft. Emily is teleurgesteld maar snapt Anna haar beslissing wel. Huiswerk gaat nou eenmaal voor pleziertjes. Anna legt haar mobiel weer weg en gaat verder aan haar huiswerk. "Waar was ik ook alweer gebleven?" denkt Anna hardop op, "ohja, biologie". Biologie is een van Anna's favoriete vakken op school, ze was er erg goed in en had tot nu toe nog nooit een onvoldoende gehaald voor het vak. Al scheelde het een keer niet veel, maar die dag zat Anna niet zo lekker in haat vel. Alles zat die dag tegen, al vanaf het moment dat ze in haar bed haar wekker hoorde gaan. Maar toch bracht ze het er vanaf met een mager zesje. Voor Anna is dat heel laag aangezien ze normaal alleen maar achten en negens haalt, een enkele keer haalt ze zelfs een 10. Maar dat haalt ze eigenlijk alleen maar met goed leren wat ze eigenlijk bijna nooit doet omdat ze in de les altijd alles wel snapt en weet dat ze toch goed is in biologie. Toch maakt ze haar huiswerk omdat dit een hoofdstuk is wat ze maar niet snapt.
Na een aantal minuten het nog steeds niet te snappen geeft Anna het al op. Ze snapt biet dat ze biologie niet snapt. "Dat is mij nog nooit overkomen!" denkt ze. Ze slaat haar boek dicht en gaat op haar bed liggen. Ze pakt haar mobiel en ziet dat ze een berichtje op Instagram heeft, "l.aura_x wil je een chatbericht sturen"
(Sorry als er iemand op insta zo heet maar ik moest wat bedenken)
Anna weet wel wie Laura is, ze zitten bij elkaar in de klas sinds dit jaar. Sinds Anna Laura voor t eerst zag kon ze haar ogen niet meer van de prachtige brunette afhouden. Ze zaten zelfs bij een les naast elkaar. Tot Anna haar spijt hadden ze die les maar 3x in de week. "Veel te weinig!" dacht Anna. Wanneer ze naast Laura zat kon ze wel uren blijven staren naar de beeldschone brunette, ze wist niet wat haar zo aantrok tot haar, maar ze vond het geen onprettig gevoel. "Zou ik Laura dan misschien toch een beetje leuk vinden? Zou Emily dan toch gelijk hebben?" dacht Anna. Honderden vragen schoten door haar hoofd als ze naar Laura zat.
Wanneer ze weer terug op haar mobiel kijkt, gaat ze snel naar haar Instagram en accepteert het chatbericht van Laura waarin staat "heeyy, ik heb je nummer niet en heb een vraag over het huiswerk. Zou je me kunnen helpen aangezien jij wel goed bent in wiskunde😅". Ik reageerde meteen "heyhey, hahah jaa hoor, geen probleem. Waar heb je hulp bij nodig🤗". Anna's hart maakte een sprongetje van blijdschap. Er kwam een glimlach op haar gezicht toen ze op verzenden drukte. Ze wist niet wat haar zo aantrok tot Laura maar ze vond het fijn. Het was een gevoel wat ze bij geen enkele jongen heeft gehad. Het was nieuw. Het was vredig. Het was geweldig voor Anna. Al snel kreeg ze weer een berichtje terug van Laura "om eerlijk te zijn snap ik alles wat we nu behandelen niet echt😅😂misschien kun je bij het begin beginnen en hopelijk snap ik t uiteindelijk dan?😁". Anna moest even zachtjes lachen toen ze dat las. Ze vond het opzich wel grappig hoe Laura ineens tegen haar deed, de twee praatten nooit echt met elkaar. Natuurlijk bij wiskunde wel eens wanneer de docent zei dat de leerlingen met hun buurvrouw of buurman aan een opdracht moesten werken en bij binnenkomst ook wel eens een "hoi" maar ver nooit. Anna vond het wel jammer dat ze nooit echt veel met elkaar praatten maar wist anders ook niet wat ze moest vertellen. "Als je wilt kunnen we morgen na school wel even iets langer op school blijven? Dan kan ik het je beter uitleggen en we hebben toch geen wiskunde meer tot maandag" stuurde Anna terug naar Laura. "Maar dan is het weekeeennd😩" zei Laura weer. "Whahahaha," zei Anna. "als je wilt kunnen we ook bij jou of mij thuis afspreken? Aangezien je school zo zeer haat😉", "isgoed😊" zei Laura weer. "Zullen we bij jou doen dan?" "Is goed hahah" zei Anna. Het leek wel alsof er een droom uitkwam voor Anna. "Laura, naar wie ze uren kon kijken, Laura die zo mooi was dat elke jongen haar probeerde te versieren als ze haar zagen, wilt bij mij thuis afspreken" dacht Anna in haarzelf. Ze betrapte zichzelf op die gedachte en schrok er wel een beetje van. "Zou ik haar echt leuk vinden?" Dacht Anna bij haarzelf, maar haar gedachten dwaalden weer af naar Laura. Het verveelde haar nooit om aan de mooie brunette met prachtige groene ogen te denken. En zo viel Anna in slaap, liggend op haar tweepersoonsbed, haar mobiel in haar hand, denkend aan Laura die morgen bij haar thuis zou komen. 2 uur later riep haar moeder haar voor het eten. Ze vroeg tijdens het eten of haar klasgenoot Laura morgen bij haar langs mocht komen zodat ze wiskunde aan haar uit kon leggen. "Natuurlijk lieverd" zei haar moeder. Anna haar dag kon niet meer stuk

———————————————

Woorden: 1039
Bedankt voor het lezen. Ik hoop dat jullie het een beetje leuk vonden. Het is het eerste boek wat ik schrijf en ik hoop dat ik het volhoudt en leuk blijf vinden om te schrijven. Er kimt zo snel mogelijk een nieuw deel aan
xx Robin