PROPHECY

1|Bulmak ve Kaybetmek

Yavaşça kırık kapıyı açtı.Asasını yaktı ve karanlık,yıkık evde ilerlemeye başladı.

Asasının ışığında kırık dökük duvarları,eşyaları ve daha nicesini görebiliyordu.

Eğilip yerde gözüne çarpan,kırılmış küçük çerçeveyi aldı.

En yakın iki arkadaşına ve birde onların kucağındaki küçük bebeğe baktı.
Küçük çerçeveyi cebine koydu.

İçindeki can yakıcı acıyla birlikte hızlı bir biçimde ve alışkanlıkla merdivenleri buldu.

Yavaşça adımladı ve merdivenin gıcırdadığı ilk basamağa bastı.

Merdivenlerden çıkmaya devam ederken bir anda durdu.

Önündeki cansız bedeni gördü.Asası elinden düşüp yerde küçük bir tıkırtı çıkardı.Gözleri doldu,hızla o cansız bedene,kardeşinin üstüne eğildi.

"James!Özür dilerim,özür dilerim...çok özür dilerim."ağlayarak konuşmaya devam etti.
"Çok üzgünüm..."bir süre kardeşine biraz daha sarıldı.

Kan bağı olmasa bile kardeşiydi,her şeyden çok değer verdiği kişiydi.

İçi el vermesede sarıldığı bedeni bıraktı.

Uzun süredir duyduğu fakat umursamamak için büyük bir çaba verdiği bebek ağlamasının bulunduğu odaya doğru gitti.

Bu sefer biraz daha kendine gelmiş gibiydi.

Odaya girdi ve yerde yatan kadına baktı.Kızıl saçları yüzüne doğru dağılmıştı.
Dizlerinin üstüne çöktü ve saçlarını yüzünden çekti.

"Üzgünüm Lily,gerçekten.."deyip elinin tersiyle hafifçe,soğumuş yanağı okşadı."Sana söz veriyorum,Harry'e iyi bakacağım."olduğu yerden doğruldu ve beşiğe doğru ilerledi.
Harry'i beşiğinden çıkarıp kucağına aldı.
Hızla merdivenlere doğru yöneldi,bir şekilde asasını buldu.Koşarak merdivenlerden indi ve kırık kapıdan dışarı çıktı.

Etrafına bakındı,pişman olmayacaktı,
isteyerek bunu yapıyordu.
Bunu sık sık kendine tekrarlıyordu.

Harry'i sıkıca tuttu ve gözlerini kapadı.

Gözlerini açtığında Grimmauld Meydanı'ndaydı.Hiç kimsenin göremediği evide.Hızla eve doğru koştu ve kapıyı açtı.

İçeri adım attığı gibi kapıyı kapattı.Koridora tam bir adım atmadan asasını boş koridora yöneltti ve bu eve karşı olan güvensizliğin belirtisi olarak kontrol etmek istedi.

"Humenum Revelio!"

Yaklaşık bir dakika kadar etrafına bakındı ve bir şeyler olmasını bekledi.

Olmayınca da,hiç bir büyünün yada kimsenin evde olmadığına karar verdi.Hızlı adımlarla salona doğru ilerledi.

Harry'i kalın battaniyesinden çıkardı,salona bir ısıtma tılsımını mırıldandıktan sonra tekrar Harry'e baktı.Uyuyordu.

Biraz Harry'i inceledi,ilk görünüşte pek bir şey gözükmüyordu.Ancak normal bir bebekten daha uzun olan saçlarını kaldırdığında alnındaki yara izini  gördü."Corpus Medicor"desede yara kapanmadı.

Garipsedi,ne olduğu hakkında hiçbir fikri yoktu.Sadece Voldemort'un evde bir aileyi katlettiğini biliyordu.

Bir süre düşünsede cevap bulamadı.

**
Topuk sesleri...

Kalın bir sesti ve gitgide yaklaşıyordu.

Hızla uyandı,eline asasını aldı.Ayaklanıp kapıya doğru ilerledi ve anında karşı karşıya geldiler.

Black ailesinden sonra bir Malfoy olan üçüzlerden biriydi.

"Çekil önümden."dedi kadın.

"Hayır."dedi ciddi olarak."Ne için geldin?"dedi.

"Voldemort düştü."dedi buz gibi bir sesle.

"Biliyorum."diye mırıldandı."Bunu neden bana söylüyorsun?"dedi anlamamış bir ifadeyle."Neden geldin?"
diye tekrarladı.

"Harry Potter burada mı?"

"Hayır.Şimdi git evimden."dedi onu kovarcasına.

"Neden evde ısınma tılsımı sadece salonda var?"dedi bir şeyler kapmak istercesine.

"Seni ilgilendirmez,git buradan."dedi,onu kapıya doğru çevirmeye çalıştı.

"Dokunma bana."diye emretti kadın.Elini sertçe geri çekti."Lucius kaçtı.Ölüm yiyenler dağıldı.Ve tekrar soruyorum:Harry Potter burada mı?"

Sirius,Narcissa'yı sevmezdi ama ona güvenirdi bu yüzden,takati kalmamışçasına kendini bıraktı."Salonda."

Bir safkan asaletiyle dönüp içeri girdi Narcissa."Ona bakabileceğinden emin misin?"

"Evet,öyleyim."dedi.

"Sirius yapamazsın.Her yerde seni arıyorlar.Seni bulurlar."

Sirius kafasını yana çevirip ona bakmayı reddetti.

"Mugglelarla ilgilenmiyorum,ölmelerini önemsemiyorum.Ama,seni Azkaban'a atmaktan söz ediyorlar."dedi bebeği kucağına almışken.

"Endişeleniyor gibisin?"

"Azkaban'dan korkmuyor musun?"

"Hayır.Neden korkayım?"

"Hiçbir şey.Tamam o benimle geliyor."

"HAYIR!ONU YERİNE BIRAK.ŞİMDİ!"
gürledi.

Harry ağlamaya başladı.

"Kapa çeneni!Benimle kalacak.Eğer yakalanmayacaksan gel.Lucius iki yıldan önce geri dönemeyecek."

"Hayır.Onu yerine bırak!EVİMDEN DEFOL!"

"Ona bakamazsın!Sen bebek nedir onu bile bilmezsin ki!"

"Ben onun vaftiz babasıyım!Onu hemen bana ver!"

"Yapamam!"dedi Narcissa.

"Neyi yapamıyorsun,bana bebeği ver diyorum."

"Ona ihtiyacım var,Black."dedi Harry'i sıkıca kavrarken."Üzgünüm,Sirius."deyip Narcissa Sirius'un eline geçemeden cisimlendi.

Sirius tam cisimleşecekti ki kapı çaldı.

"Kimlere söylemişti!Kimse onun Harry'i aldığını bilmiyordu!Kimse onu görmemişti!"
İç sesiyle kavga ediyordu.Bir an önce Harry'i geri almalıydı.Elini asasına kaydırdı ve kapıdakinin Yoldaşlık'tan biri olmasını umdu.

Başka kim gelebilirdi?

Kapıyı açtı ve anında üç asa birden boğazına doğrultuldu.

"Muggle cinayeti ve ölümyiyenlikten dolayı şu andan itaberen tutuklusunuz."dedi seherbazın gıcırtılı ince sesi.

Ve anında cisimlendiler.