Prolouge

11 0 0
                                        


Hindi ko alam pero, Tuwing Winter days ako nakakatulog,at magigising nalang tuwing,Spring day.

Wala naman ito saakin, Wala rin naman na akong pakialam sa buhay ko. Hindi ko nga alam kung bakit buhay pa ako. Sana ay makatulog nalang ako ng mahimbing, habang buhay.

Isa isa 'kong kinikilatis ang mga dahong nahuhulog mula sa puno.
Sana ay lagi ko nalang itong nakikita,ang mga niyebe ay natutunaw,nag sisimula muling lumago ang mga bulaklak. Sumisikat muli ang araw at lahat ng tao'y nagsasaya tuwing Spring dày.

Napag desisyunan ko nang tumayo mula sa bench na aking inuupuan.

Sinipa ko ang mga dahon na nakakalat sa lupa.

Gusto ko man mawala na sa mundont ito, hindi ko naman maipagkakaila na sabik rin akong makita ang mundo tuwing gigising ako.

Gusto ko ring maranasang makapaglaro sa Winter days. Pero hanggang sana nalang iyon dahil lagi akong nakakatulog

Ang sabi ni Mama, sakit daw ito.

Sakit nga ba?

Bakit di pa ako namamatay?

Pero sa totoo lang,hindi ako naniniwala.


Gusto kong makita ang Winter days. Ngunit ito'y imposible na.

I'm awake when,Spring dayStories to obsess over. Discover now