Happiness

ONE SHOT

Iisang bagay lamang ang nagpapasaya sa akin at bihira lang yun mangyari saakin.

Ako yung klaseng taong...

Walang kaibigan...

Tahimik...

"Introvert" kung sasabihin sa madaling salita.

Sa pagiging "introvert " ko naging maayos ang lahat . Ayoko ng may kasama ako. Hindi ako sanay na may kausap ako. Kung lalabas ako ang pinaka ayaw ko ang may makitang tao kaya minsan lang din ako lumalabas. Konti lang ang nakakakila saakin sa school at mas gusto kong ganyun nalang.

Palakad ako papunta sa waiting shed para sumasakay ng bus bago makapasok sa school.

"Hi...pwedeng magtanong?" Sabi ng isang babaeng kaedad ko lamang at magkaparehos kami ng suot na uniform kaya sa palagay ko ay iisa ang aming paaralan. Ngiti lamang ang aking sagot.

"Siguro parehos tayo ng paaralan, pwede bang sumabay sayo kase transferee lang ako at bago palamang ako dito kaya di pa masyadong pamilyar ang saakin ang mga lugar dito." Sabi ng babaeng kaedad ko

"Pasensya na kase di talaga ako sanay na may sumasama saakin o nakikisabay" sabi ko sabay ngiti ulit. Di ko na hinintay ang kanyang sagot at umalis nalamang sa harapan niya.

Nakapunta ako sa aming paaralan ng nag iisa lamang. Napapigil nalamang ako sa tapat ng cr nang may naririnig akong di pangkaraniwang tunog. Pinapatuloy ko nalamang ang aking paglalakad pinabayaan ko nalamang.

Habang nasa 1st subject kami sinabihan kami ni Mr. Ruder na may test kami ngayong umaga kaya agad akong kumuha ng  patago sa aking bag ng isang pirasong papel, ayokong may humihingi ng papel ko.

Narinig kung tumunog na ang bell namin at mahigit isang oras na pala kaming nag hihintay sa aming teacher kaya lumabas nalang kami.

Pumunta agad ako saaming canteen dahil gutom na ako ngunit nagtaka ako nang madatnan kong napakaraming tao malapit sa cr dahil nacurious ako kaya nilapitan ko ito kaagad.

Nakita ko ulit siya...

Ang babaeng nagtanong saakin kung pwede siyang makisabay saakin papuntang sa aming paaralan kanina, di na siya tulad kanina wala na siyang saplot at duguan at sa tingin ko din ay wala na siyang buhay.

May konting ngiting lumabas saaking mukha.

Isang minuto lamang ay dumating na ang mga pulis.

"Ginahasa na nga tapos pinatay pa ng kaduma dumal"

"Grabe naman ang gumawa sakanya ng ganyan walang puso"

"Ang baboy ng ginawa sakanya, kawawa naman yung babae"

Narinig kong mga sabi sabi ng mga estyudante.

Palakad na sana akong pabalik sa aming classroom ng narinig kong may umiiyak isang matandang babae satingin ko ay nanay  siya ng babaeng ginahasa.

"Nakita namin sa cctv na sumama siya sa matanda lalaki bago sumakay ng bus..." sabi ng pulis at napaisip naman ako, siguro dahil sumama siya sa matandang lalaki para makisabay papunta sa aming paaralan dahil tumanggi ako. "Bago pa sila sumakay ng bus papunta dito sa paaralan may binigay siyang juice sa dalaga at sigurado kaming may nakahalong likido doon na pang patulog tapos nang makarating sila dito sa paaralan ay nakita naming nawalan ng malay ang babae at tsaktong malapit sila sa cr at doon na niya ginahasa ang dalaga tapos sa tingin  din namin ay pinatay niya ang dalaga upang wag itong magsumbong sa mga pulis ngunit hindi namin nakita ang matandang lalaki dahil nakasombrero ito at hindi siya masyadong makita sa cctv" sabi ng pulis para lalong pang hamagulgul kakaiyak ang nanay ng ginahasang dalaga.

Dahil may nakuha na akong impormasyon pinagpatuloy ko na lang ang aking palalakad patungo saaming classroom.

Nang makarating sa aming classroom ay agad na akong naka upo na may ngiti ulit sa aking mukha dahil may nabubuong konklusyon saaking utak.

Kung sa cr ginahasa ang dalaga satingin ko'y tama nga ang pagkakarinig ko kanina sa cr isa itong unggol ng babae at isa lamang ang naisip ko kung sinong matandang lalaki ang gumawa nito sa babae,  si Mr. Ruder. Kaming dalawa lamang ni Mr. Ruder ang sumasakay sa waiting shed na yun para sumakay ng bus patungo dito sa paaralan kaya masasabi kong humingi din nang tulong ang dalaga kay Mr. Ruder. May pagkamanyak din si Mr. Ruder dahil dating nahuli si Mr. Ruder na nangbabastos ng kanyang estyudante kaya pwede din itong maging dahilan. Mas malaking ibedensya naman ang paka-absent ni Mr. Ruder saaming klase, noong mga oras na yun siguradong ginagahasa o pinapatay na niya ang dalaga.

Sa tingin ko'y para na akong detective dahil nalutas ko ang pangyayari...

Ngunit...

magiging mayasa pa lalo ako kung...

di ako magsusumbong kahit kanino...

OO hinding hindi ko ipagsasabi kahit kanino ang totoo kong nalalaman...

sila na bahala na maproblema sa kadumal dumal na pangyayari...

hahayaan ko silang mahirapan kakahanap ng sagot...

Because my happiness is seeing them...

SUFFERING...

IN PAIN...

DISTRESS..

BAD CONDITION...

AND...

MISERABLE.

I want them to feel same as what i feel for being alone and MISERABLE and that is my happiness.

****
Thanks for reading my one shot story. Hahaha. Di ko po siya gagawan ng sequel or kahit na part 2 kase one shot lang talaga balak kong gawin dito kaya sorry po. Hahaha