Het levensverhaal van een levenloze trut

1

Eh... dus hoe begin ik eigenlijk? Dag allemaal? Nee... ik moet wel gek zijn om tegen papier te 

praten maar oké. Dus ik was jarig vorige week en mijn beste vriendin deed laatst erg 

geheimzinnig over het cadeau dus ik verwachtte iets heel leuks. Ik kon haast niet wachten

 tot mijn verjaardag! Toen ik eindelijk het cadeau kreeg en het verpakking eraf scheurde viel 

mijn mond open. Het was een boek! Eline (mijn beste vriendin) weet dat als er iets is dat ik 

echt haat, het lezen is. Dus een boek? Het had bovendien ook geen titel en was vol met lege 

bladeren. Ik keek naar haar alsof ze een wezen uit de ruimte was die naar beneden viel en 

vroeg of die mee taart mocht eten. Toen ze mijn verbaasde blik zag zei ze: "Ik heb je dit boek

 gegeven zodat je er alles in kwijt kunt en niemand naar je geklaag hoeft te horen."    

  Auch. En dat noemt zich mijn beste vriendin. Ik wou haar vertellen wat ze met het 

boek kon doen maar besloot om gewoon van mijn verjaardag te genieten, ik zou later wel

zien wat ik met het boek deed. Na het feest viel ik meteen in slaap en de volgende dag had ik

 niet veel te doen dus ik verveelde me dood. Toen zag ik jou... eh dit boek. Ik pakte het op en 

wou het wegsmijten maar bedacht me. Misschien is een boek schrijven niet zo erg als een

 boek lezen en trouwens papier heeft veel geduld en zegt nooit dat je je bek moet houden

 omdat het niemand een moer kan schelen wat je zegt. Dus ik begin maar...