Kanadı yine yaralarım, daha kapanmamışken, kıydılar bana , yaktılar beni diri diri. Ateş bile yakmıyor artık beni ben kendimden geçmişken.
Seryayım ben canı yanan, kapanmayan yaralarını daha sarmadan yeniden kanatan.
Ama nereden bilebilirdiki sevda nın kapısını çalacağını.
Sevecekti ölümüne düşmanını.
"Neden canımı yakıyorsun?"
"...Çünkü sana bağlanmaktan korkuyorum.
...Seni sevmek istemiyorum."
"Kalbinin ardında bir mücevher taşıyorsun ve onu ben bulacağım. Sakın unutma bunu."
Merhaba kitabıma bir şans verip okursanız çok sevinirim.
Oy ve yorum lütfen.😊
👎👎👎👎👎👎👎👎
YOU ARE READING
Heybetlim
General FictionBir insan daha ne kadar acıya marus kalabilir, daha ne kadar kalbi kırılabilir? Söyleyin bana... Ben artık yanmak istemiyordum. Huzurla yaşamak istiyordum. Kalbim cam kırıklarıyla dolsun istemiyordum. Ama öğrendimki bunlar sadece hayallerden ibaretm...
