Best Friend Mo Lang Ako [ONE-SHOT]

Kiev:

Nasasaktan ako dahil hanggang tingin lang ako sa kanya.

Ang sakit dahil hindi nya maramdaman ang pagmamahal ko sa kanya dahil sa iba nakatuon ang mga mata nya........lalo na ang damdamin nya.

Hindi ba pwedeng ako nalang ang mahalin nya?

Okay lang na maging rebound ako basta hindi sya masasaktan ulit.

Pinagmamasdan ko lagi ang mukha nya mula sa malayo. Pinagmamasadan ko syang pinagmamasdan din ang kanyang taong mahal.

"Pre, tulala ka ata?" Tanong ng isa sa mga kaibigan ko. Hindi ko lang sya inimik.

"May sakit ka ba?" Tanong nya ulit.

"Wala akong sakit" tipid na sagot ko.

"Ahh...sigurado ka ba? So it means hindi na masakit yang puso mo? Naka-move on ka na?" Pang aasar nya.

"Tss...bakit ka ba nandito?" Naaasar na tanong ko.

"Kasi.....wala ako dun?" Sabi nya.

"Tch!" Tumayo na ako sa kinauupuan ko at lumabas ng classroom.

Habang naglalakad ako, bigla nalang akong nakarinig ng mga tili ng mga babae kaya napatakbo ako ng wala sa oras.

"Kyaaaaahhhhhh Si Kieeeevvvvv nanditooooo!!"

"Oh em!! Kievmylabs wait for meeeee!!"

"Kievs wait mo kamiii, may ibibigay ako sayooo!!"

"Kievybabe wag mo kaming patakbuhiiiinnn!!"

"Kyaaaaaaaahhhhhhhh!!!"

Ilan yan sa mga sinasabi nila. Nang makita ko ang isang classroom na walang atang tao ay mabilis akong pumasok doon.

"Eh? Saan nagpunta si Kievybabes?"

"Hala sayang! Hindi natin sya naabutan".

"Aww...sayang!"

"Ayaw ata satin ni Kiev ehh".

"Tss... buti alam nyo" nasabi ko nalang.

"Sino ka?" Rinig kong tanong ng isang tinig kaya naman napatalon ako sa gulat.

"Shit! You scared the hell out of me Lindsey!" Gulat ko paring sabi pagkatapos kong lumingon sa likod ko.

"Sino ka? Bakit kilala mo ako?" Nagtatakang tanong nya.

"A-Ah hindi mo ba talaga ako kilala? Eh magkaklase kaya tayo"
Sabi ko sa kanya at bahagyang napakamot sa ulo.

"Hindi eh, so, bakit ka nandito?" Tanong nya.

"Ah hinabol kasi ako nung mga babae sa labas kanina, ikaw? Bakit ka nandito?" Tanong ko naman sa kanya.

"Hmm...wala lang, gusto ko lang mapag-isa" sabi nya at umupo na sa kuinauupuan nya kanina.

"G-Ganun ba? Naka-abala ba ako?" Tanong ko sa kanya. "Hindi naman, buti nga dumating ka eh." pilit ngiting sabi nya, na ipinagtaka ko naman. "What do you mean?" Naguguluhang tanong ko. "I almost----" she said then she let out a sigh. "Almost what?" Tanong ko. "*sigh* nevermind, i can't tell you because i just met you few minutes ago. I don't even know your name" sabi nya.

"I'm Kiev Drexel Montarde, 17 yrs. 1st year college, taking journalism course" pagpapakilala ko.

"Ahh...I'm---"