Carmaine Prov.
"Hello?Sino to?"tanong ko nang sagutin ko ang telepono.
"Carmaine? Si Melody to,"
Klassmate ko since elem pa kami, parang kapatid na ren turing ko sakanya.
"Handa ka na ba?Susunduin na kita?"nagtatakang tanong niya.
"Ha?what do you mean?"tanong ko
"Di mo ba alam na may reunion tayong magkakabarkada"sabay tawa nya "puntahan na lang kita dyan kapag ok ka.ano sasama ka ba?"tugon niya.
"Wala naman akong ginagawa sige puntahan mo na lang ako para sabay na tayo HAHHAHAHA"sabi ko.
"Buksan mo na pinto mo?"nagtataka ako sa sinabi nya bakit ang bilis naman niya.
"Wait."sabay baba ko ng telepono.
Pagbukas ko mukhang kakaiba ang istura nya alam nya kasi bahay ko, kaya araw araw pumupunta sya dito saken ,parang kinakabahan sya basta ewan ko.
"Bakit ang bilis mo naman kanina magkausap lang tayo ah at maliligo pa lang ako,hintayin mo na lang ako ha?"sabay takbo sa CR.
"Sigi bilisan mo na lang at hinihintay na tayo dun!."
Nang makalipas ang isang oras , pumunta si Melody at kumatok sa kwarto ni Carmaine. Agad agad niyang sinabi sa kaibigan niya.
"Carmaine! Dalian mo, mahuhuli na tayo sa pagtitipon!"pagutos nya saken.
"Oo na, eto na."sabi ko
wala pang isang minuto ay lumabas na ako sa kwarto.
"Ang tagal mo naman,"reklamo ni Melody.
"Tara na nga, alis na tayo," natatawang sabi ko
Hay sa hinaba haba ng panahon na hindi ko sila nakita at nakasama ito na yun yung masaya na araw ko.yung kaibigang nakilala ko noong nasa mataas na paaralan pa ko. Sila kasi yung kasama ko tuwing papasok at uuwi parang sila yung pamilya ko habang ang pamilya ko ay nasa ibang bansa naninirahan kasama ng isa kong kapatid na lalaki. Dating yung araw na ilipat ako sa murang school dahil sobrang hirap ng buhay, ako lang naman ang may gusto nito pinilit ko lang pamilya ko gusto ko ren kasi maging independent, gusto ko maranasan ang buhay mahirap. Student working ako tuitior in Math ,pero paminsan minsan lang yan kaya wala na akong balita kayla melody at sa mga barkada ko.
Nang makarating kami sa reunion, agad naman kami sinalubong ng isa pa naming kabarkada na si Sapphire.
"Hay salamat, andito na ren kayo!"natutuwang sabi ni Sapphire.
"Tagal nyo ,grabeh!"sabay tawa namin.
Isa si Sapphire sa tatlong matatalik na kaibigan na nakilala ni Melody noong elem pa kami. Mapagmahal at Masiyahin nito, paminsan minsan lumalabas rin ang sungay nito pag sa tingin niya ay nangangailangan.
"Pasensya na kayo naabutan kasi ng trapiko," sagot ko.
"Naabutan ba carmaine HAHAHHAA" tanong ni Melody sabay tawa.
"Oo na. Di ko kasi alam na may reunion tayo kanina lang sinabi saken ni Melody"sabay tawa ko.
"Medyo matagal kasi yung isa dyan"pabiro namang dinugtong Melody bago ko hampasin sa braso.
"Sit down, Guys just relax and rest"sabay smile saken ni Sapphire.
Bigla kong naalala na hindi ko pa nakikita ang isa ko pang matalik na kaibigan, Si Dafy
"Ay, oo nga pala ,asan na si Dafy?"nasisiyahan kong tanong.
"Ayy...."nauutal na sinabi ni Sapphire, "Ang alam ko nasa may palanguyan siya.?" Sabay turo
At napagasyahan ko na puntahan ang isa kong paboritong tao sa Mundo.
"Puntahan ko lang siya" sabay tayo.
"Sigi"sabi nila
Nang puntahan ko si Dafy, hindi ko namalayan na sumusunod rin pala si Melody, at simula pa lamang ay may kutob na ako na may malaking pangyayari na magaganap sa araw na iyon. At hindi ko alam kung ito ba ay masama o mabuti .
(Guys suportahan nyo ito this is my first time sana magustuhan nyo
PLS VOTE ME!
Any requested any suggestion?
Pls comment thank you😘✌)
YOU ARE READING
The Innocent
Teen FictionHindi lahat ng tao sa mundo ay mabubuti at syempre walang taong perpekto. Hindi lahat ng kaibigan o minamahal ay totoo huwag agad magtitiwala. Kaya ano ang balak ng mga kaibigan ni Carmaine sakanya malalaman ba ang totoo kung sino? Paano niya to mas...
