Choices

Chapter One

Ako si Mona labing walong taong gulang gabi gabi lumalabas kami ni Mikko, buso kong kapatid para maging....malaya? kahit sandali lang dahil hanggang dun lang pwede kung san tulog sila at walang makakapansin.

"Ate gabi gabi na lang tayo na andito eh!"- reklamo ng walong taong gulang kong kapatid 

kinakamot nya ang kanyang buhok habang nakatayong nakahawak sa bike nya.

"Sandali lang"- kalmado kong sinabi sa kanya

"If you're lost, you can look and you will find me
Time after time
If you fall, I will catch you, I'll be waiting
Time after time "

Boses ng lalaking naririnig kong kumakanta mula sa SideBar. 

KIta sa mata nya ang lungkot gusto ko syang lapitan pero hindi pwede.....

"Wag kayo dito! Bawal bata dito!"- taboy samin ng gwardya 

Umatras kami sabay andar muli ng bike.

Nakakalungkot lang na ginawa na nilang club yun.At nagiba na ang pananaw ng ibang tao ngayon pag dating sa musika.

Inalagay ko sa tenga ko ang headset ng walkman at sinimulan ng padugtugin ang kanta ni cyndi lauper.

Na hindi ko na namalayan wala na sa tabi ko si Mikko. Kaya madali akong nagbike kahit na maraming kotseng dumadaan. 

Malapit lang naman ito sa village kung san kami nakatira.Panigurado ay nagtatampo yun.Dahil inaksaya namin ang tatlong araw na walang si Mama at Papa.

BEEP BEEP 

Malakas na busina ng kotseng nasa likod ko kaya binilisan ko pa lalo ang pagmaneho. Ilang kanto na lang para makarating ako sa village namin ng di ko namalayan na merong padaan na kotse sa dinadaanan ko.

Tumilapon ako ng malakas na nawasak ang walkman ko at napaupo ako sa sahig. Yupi ang harapan na gulong ng bike ko sa lakas ng pagkakabangga sakin.

"Sh*T! Sorry di ko napansin halika dalhin nakita sa hospital"- alang ala la ng lalaki nakatingin lang ako sa mukha nya.

At napanganga katulad na din ba ni Aga ako? Bakit para bang nakikita ko ang sarili nya sa lalaking to? Hawig na hawig nya si Aga!

O sadyang sa kakaisip ko to.

Lumapit sya sakin lumuhod at aakmang bubuhatin ako. 

Lumayo ako sa kanya kahit na unti unti ko ng nararamdaman ang sakit ng pagkakabagsak ko.

"Kaya ko nato"-sagot ko sa kany

Mabuti na lang at palagi akong naka mask kapag nalabas ako pero pilit ko parin na iniiwasan ang pagtitig sa kanya. 

"May sugat ang kamay mo at di ka na makatayo dalhin na kita sa hospital baka nabali pa yang buto mo"- alang nyang sabi 

Bigla nya akong binuhat pero di ko maiwasan talaga syang tignan. Mapungay ang kanyang mga mata tulad ng kay Aga matangos ang kanyang ilong, Medyo makapal ang kanyang kilay na merong korte na nagpa angas sa kanya manipis din ang kanyang labi. Para bang naulit uli ang lahat. Maliban sa buhok na hindi na mahaba at sa kanyang pananamit pilyo ang pwede kung i describe kay aga naninigarilyo sya umiinom pero sa ma angas na mukha ay napakalambot ng puso nya na di ko alam na mas mabuti pa syang tao kung ikukumpara sa iba at sya lang naman ang tinanggap kung ano ako kahit na kakaiba ako.

"para tumigil"- sabi nya ng takpan nya ng t-shirt nya sa kaliwa kong kamay na dumudugo 

Di ko na namalayan na nasa loob na pala ako ng kotse nya.