Bethany.
«Το μόνο που ήθελε ήταν να με προστατέψει. Δεν ήθελε να συμβεί κάτι τέτοιο», ψιθυρίζω, κλείνοντας τα μάτια μου και πιέζω το τηλέφωνο στο αυτί μου.
Το άτομο στην άλλη γραμμή αναστενάζει και ύστερα ξεκινά να μουρμουρίζει μία σειρά από βρισιές.
Αφήνω τον εαυτό μου να βυθιστεί στον καναπέ, νιώθοντας ξαφνικά εντελώς εξαντλημένη.
«Δεν ήθελε ποτέ να σε προστατέψει. Παρίστανε ότι είχε φύγει εκείνη την μέρα για να μπορέσει να σκοτώσει – »
«Ο Harry δεν σκότωσε κανέναν», τον υπερασπίζομαι.
Ίσως να προσπαθώ να πείσω τον ίδιο μου τον εαυτό... όσο κι αν μου αρέσει ο Harry και όσο κι αν θέλω να τον κρατήσω ασφαλή, για κάποιο λόγο αισθάνομαι πως κάτι τρέχει.
«Κοροϊδεύεις τον εαυτό σου! Η αστυνομία έχει αποδείξεις ότι αυτός την σκότωσε!»
Σηκώνομαι και πάλι, τραβώντας τα μαλλιά μου εκνευρισμένη. Τα ίδια μαλλιά που είχε αγγίξει ο Harry. Αυτά που ο Harry ήθελε να δει στο φυσικό τους χρώμα.
Harry. Ανατριχιάζω άθελά μου.
«Δεν ισχύει κάτι τέτοιο.»
Υπάρχει μια παύση ανάμεσά μας.
«Δεν ξέρω πού είναι», παραδέχομαι, τρίβοντας με τα δάχτυλά μου τους κροτάφους μου.
Ο άντρας στην άλλη γραμμή γρυλίζει δυνατά.
«Γαμώ το σου Bethany.»
Αναστενάζω. «Λυπάμαι. Νευρίασε με κάτι και έφυγε και – »
«Δεν πειράζει. Θα βρούμε κάτι, εντάξει; Θα τον βρω τον Harry», λέει η φωνή ήρεμα.
Γνέφω καταφατικά, παρόλο που ξέρω ότι δεν μπορεί να με δει.
«Εντάξει.»
Ξαφνικά, ανοίγει δυνατά η πόρτα.
Γυρνάω από την άλλη, ρίχνοντας το κινητό σοκαρισμένη από το θέαμα που βρίσκεται μπροστά στα μάτια μου.
YOU ARE READING
Idiosyncrasy. (Greek Translation)
Fanfiction"Πόσο με αγαπάς;" "Σε αγαπάω τόσο πολύ που θα μπορούσα να σου δώσω όλη μου την ζωή, θα έδινα την ζωή μου για σένα και θα περνούσα όλη την υπόλοιπή μου ζωή με εσένα."
