Ντριννν
Το καταραμένο, γρουσουζικο, ροζουλι (φυσικά), ξυπνητήρι μου άρχισε να χτυπάει λες και ήταν ο ροκι μπαλμποα εν δράση.
Γιατί έχουν εφευρεθεί αυτά τα πράγματα της κολάσεως του μαύρου βάλτου της νεραιδοχωρας των γουινξ; (Το τερμάτισα)
17 χρόνια με βασανίζει(Μόνο 5 δεν ξέρω να μετράω καλά)
Στάνταρ ο χειρότερος τρόπος για να ξυπνήσεις. ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΨΤΕ ΜΕ ΜΕ ΕΧΟΥΝ ΞΥΠΝΗΣΕΙ ΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ!
Σηκώθηκα λοιπόν, πήγα στο μπάνιο, έκανα τα απαραίτητα για ένα υγιεινό lifestyle, ντύθηκα με τα γκουτσι asf ρούχα μου, πηρα τα πράγματα μου και έφυγα για το σχολείο.
Μα μολις μπήκα στο αγαπημενο μου σχολείο μετά από αυτήν την αναπάντεχη διαδρομή, συνηδητοποισα, μες τον ζοφερό χειμώνα, μέσα στο κρύο και την παγωνιά.... ΟΤΙ ΕΙΧΑ ΑΡΓΗΣΕΙ ΠΑΛΙ!
Oh noo! σκέφτηκε η αγγλόφωνη πλευρά μου, και φρίκαρα ακόμη πιο πολυ!
Έτρεξα γρήγορα στην τάξη μου και μπήκα μέσα λαχανιασμενη (ένας όροφος ήταν αυτός φίλες μου!).
"Δεσποινίς Ολίβια Κούπερ καθίστε αμέσως κατω πριν πάρετε απουσία." Φωναξε η βλαμμένη καθηγήτρια φιλολογίας μας και εγώ υπάκουσα κατευθείαν σαν καλό, γλυκό, ταπεινό, και υπάκουο κοριτσάκι που ήμουν.
Πηγα δίπλα από την κολλητή μου και καθησα στο ιδιο θρανίο μαζι της.
Και εκεί που άρχισε να μας μιλάει για την ηλίθια ιστορία, η πόρτα χτύπησε και εκείνη από ότι φαίνεται έχασε τελείως την υπομονή της και άρχισε να γκαριζει "ΘΑ ΜΕ ΑΦΗΣΕΤΕ ΠΟΤΕ ΝΑ ΒΓΑΛΩ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΟΥ ΜΑΘΗΜΑ Ή ΘΑ ΜΠΑΙΝΕΤΕ ΌΛΟΙ ΕΝΑΣ ΕΝΑΣ ΣΑΝ ΤΑ ΓΙΔΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΗΣΥΧΙΑ ΣΑΣ"
Ουψ!
Η πόρτα άνοιξε γρήγορα και έν-
ΟΥΑΟΥ
.....
.....
....
........
...
Εε-ενα αγορι μπήκε μέσα στην τ-αξη μας...
Η καθηγήτρια με το που τον κοίταξε καλύτερα χαμογέλασε ψυχωτικα.
"Γεια σου, καλως ηρθες στην ταξη μας, καθησε σε παρακαλώ" εδειξε το θρανίο πισω μας.
Το αγόρι με τα σκούρα μαλλιά και τα πράσιν-
ΚΑΤΣΕ ΓΑΛΑΖΙΑ ΗΤΑΝ?
ΤΙ ΣΤΟΝ ΠΠΠ*
ΤΙ ΧΡΩΜΑ ΕΙΝΑΙ;;
Εφόσον συνειδητοποίησα ότι αυτό θα μου έπαιρνε λίγη ώρα για να το καταλάβω με το λιγοστό μυαλό μου σταματησα να τον κοιτάω. ΜΗΝ ΚΑΡΦΩΘΟΥΜΕ ΚΙΟΛΑΣ!
"Εμμ ειμαι ο Αλεξ Τζόουνς;" είπε το αγόρι όπου σίγουρα έχει φρικάρει την ζωή του.
Ένα αααχχ ακούστηκε από όλο τον γυναικείο πληθυσμό της τάξης.
Κοίταξα προσβεβλημένη την Μελίσσα και της κοπάνησα με το βιβλίο της χημείας (κάτσε ιστορία δεν είχαμε;) Το κεφάλι.
"Ναι, ναι ο καινουργιος! ΚΑΤΣΕ ΟΜΩΣ" είπε το ίδιο ψυχωτικα και εκείνος κατευθύνθηκε στην θέση πίσω από εμένα και την Μελίσα.
[...]
Οι ώρες πέρασαν βασανιστικά αργα και τα μαθήματα τελείωσαν για σήμερα. Πήγα γρήγορα στο υπεροχοτελειο σπιτακι μου και ετοιμάστηκα για να φάω ένα πιάτο από το αγαπημένο μου φαγητο.. ΤΟ ΠΑΣΤΊΤΣΙΟ!!!
ΑΧΑΧΑΧΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ
Είμαι από αυτό το φρικιαστικό 1% των ανθρώπων που δεν τους αρέσει το παστίτσιο και τα γεμιστά. Και ναι με συνοπτικές διαδικασιες απλά πήρα το πολυαγαπημένο βαζάκι με την μερεντουλα μου και έτρεξα στο δωμάτιο μου.
Χευ γκαιζζ Πρώτη ιστορία σίγουρα θα πάρει 0 βιουζ μπατ γουαι νοτττ..
Και που λετε να με! Κατι μήνες μετά να κάνω τρελό εντιτινγκ στο βιβλίο πριν το συνεχίσω, γιατί αποφάσισα ότι το βιβλίο μου ήταν για τα γλυκα μας μπαζα!!!!
