"Dag meneer agent, wat kan ik voor u doen." "We hebben wat vragen over uw baas." "Vraag maar raak, maar hoezo wilt u wat over hem weten." "Nou mevrouw, hij is gisteren gevonden in de sluizen." "Hmm, net goed." "Pardon?" "Ik kan u vertellen wat voor goede baas het was, maar dan zou ik liegen. Het was een eikel eerste klas. Maar zoek dat maar na in de politie computer, daar hoort een heel rapport te staan over hem. "Ja, daar kwamen we juist voor." "U wilt nu weten of ik hem in de sluizen heb gegooid vanwege dat hij mij verkracht heeft?" "Dat zou prettig zijn mevrouw." "Ik kan u vertellen dat ik dat niet heb gedaan, maar ik zou graag degene die dat heeft gedaan een hand geven. De wereld heeft weer een klootzak minder. Geloof me, ik haat die man, maar als ik hem zou vermoorden zou ik mezelf in de vingers snijden." " Legt u dat eens uit." "Ik ga volgende week aan de slag bij het ziekenhuis, als ik daar hoofdlaborant wil zijn mag ik geen strafblad hebben. Dus nee, ik zou hem nooit vermoorden. Ook al heb ik daar alle reden toe, na wat hij me heeft aangedaan." "Vertel eens wat hij u heeft aangedaan." "Die klootzak heeft mij verkracht, ik heb aangifte gedaan. Hij heeft bekend tegenover de politie, er is sperma gevonden, maar hij heeft nooit ook maar de bajes gezien. Maar ik werd wel opgesloten omdat ik hem beschuldigde van verkrachting, ze dachten dat ik gek was. Ik heb dit 25 weken in een psychiatrische inrichting gezeten. De politie deed niks, ze verhoorden hem 1 keer en lieten hem lopen. En het ergste is, er is genoeg bewijs van de verkrachting: sperma, zijn bekentenis en ook nog Elaine." "Pardon, maar wie is Elaine?" "Elaine is mijn dochter, dat ik in de inrichting zat kwam ik erachter dat ik zwanger was. Abortus was dat ik eruit kwam geen optie meer, ik heb door hem 6 maand nog in het ziekenhuis gelegen." "Hoezo dat?" "Ik heb een spierziekte agenten, ik mocht niet zwanger worden. Helaas was dat te laat." "Dat snap ik en ik snap uw woede, hoe is het met uw dochtertje?" "Ze is geadopteerd, ik zie haar wel elke week zoiezo, maar zorg niet voor haar. Dat kon ik niet." "EMMA EMMA!!" "Hey, schat. Ben je al vrij van school? Ik had je nog niet verwacht." Ik pak haar op om te knuffelen. "En wie is deze lieve schat." "Dit is mijn zusje, Elaine. Zeg lieverd, ga maar naar mama. Ik kom zo." Ze huppelt vrolijk naar binnen. "Uw zusje?" "Dat is dus mijn Elaine. Ik verwacht dan ook discretie bij het onderzoek, ze weet dat ze geadopteerd is, maar vragen proberen we uit te stellen. Mijn vader en zijn vriendin waren zo vriendelijk om voor haar te zorgen. En zo kon ik haar toch nog zien." "We begrijpen het, we zullen discreet zijn. Mag ik nog wel weten waar u gister was?" "Ik was bij haar op school, ze hadden uitvoering s'avonds en ik hielp overdag mee. Als dit alles is, wil ik graag weer verder." "Natuurlijk, tot ziens."
Ik loop naar binnen en direct vliegt Elaine me weer om de hals. "Emma wie waren dat?" vroeg Cynthia. "Een paar agenten, mijn baas is gevonden." "Je bedoelt ... " "Ja, dat bedoel ik en ook hem bedoel ik." "Net goed, als ze je nu maar niet teveel gaan lastig vallen." "Denk dat dat wel gaat gebeuren, maar ik heb gevraagt om wat discretie." "Mooi, kom nu gaan we eten. De jongens zullen er ook zo zijn." Elaine begint te juichen, niet gek aangezien we haar favoriete eten eten. "Patatjes meisje?" "JEEEEEEEJJJJJJJJ!!!!!"
