DÇ-1-

73 10 68
                                        

"Evet, Sayın  seyirciler! Kısa bir reklam arasından sonra tekrar bir aradayız. An  itibariyle gecenin en önemli yerine gelmiş bulunmaktayız. İki yarışmacı  da şu an eşit durumdalar. Biraz sonra ekranlarda göreceğiniz soru ile  beraber eşitlik bozulacak ve bu gecenin şampiyonu belli olacak. Fakat  bundan önce yarışmacılardan duygularını öğrenmek istiyorum. Evet, Gece  Hanım önce sizinle başlayalım."

Bana seslenen sunucu ile  bütün gözler bana döndü. Resmen şu an üniversitede ufak bir macera  olsun diye katıldığım bilgi yarışmasında final turuna kadar  gelmiştim.Kendi kültür seviyemin bu kadar farkında olsaydım birilerini  kendime aşık etmek için üstün çaba harcamak zorunda kalmazdım. Gerçi şu  an farkeden üniversite aşkım Aksel yüksek ihtimalle beni televizyondan  izliyordu. Yarışmadan sonra kesinlikle beni arayacak ve ilanı aşk ederek  zirveye çıkaracaktı. Tabi eğer yenilmezsem. Gerçi yenilsem de buraya  kadar gelmem benim için büyük başarıydı. Aslında en başta   İşlerin bu  kadar büyüyeceğini hiç tahmin etmemiştim ,basit bir bilgi yarışması diye  düşünmüştüm fakat final turunu televizyonda yayınlayacaklarını  duyduğumda hiçte basit olmadığını anladım. Bana bakmakta olan sunucuya  dönüp cevabımı verdim:

"Öncelikle buraya kadar  gelebildiğim için kendim ile kesinlikle gurur duyuyorum ve kültür  seviyemi zirveye taşımama yardımcı olan arkadaşım Ela'ya sonsuz  teşekkürlerimi sunuyorum.  Bu yarışma boyunca bana destek vermeyen  aileme ve sevmediğim arkadaşlarıma ise birinci olduğumda sesleneceğimi  gururla ifade ediyorum." Sunucu iddialı lafıma karşılık sanki senden bu  egoyla hiçbir b*k olmaz der gibi gülümsedi. Ben cümlemi bitirdiğimde  sunucu karşıda duran rakibime doğru yöneldi.  Açıkçası onu okulda hiç  görmemiştim. Saçları kumrala yakın bir sarı ve gözleri maviydi. Ben kesinlikle esmer erkeklerden hoşlanırdım bu yüzden görmüş olma ihtimalim  olsa bile pek umursamamış olma ihtimalim yüksekti.  Karşımda duruşundan  anladığım kadarıyla biraz pasif bir karakterdi. Ben ise göze çarpan, dik  duruşlu, asil karakterler dışında kimseyle iletişim kurmazdım. Kendimi  yakışanı tercih ederdim. Sunucunun ona yaklaştığını gören çocuk canlı  yayının heyecanı ile daha da stres olmaya başladı.

"Evet, Mert Bey şimdi de  sizin duygularınızı alalım." Bunu üzerine Mert burnunun üzerindeki  gözlüğü olabildiğince geriye iktirmeye çalıştı. Daha fazla  ittiremeyeceğine kanaat getiren Mert bunun üzerine sunucunun sorduğu  sorunun cevabını verdi:

" Gece Hanımın dediği şeylere kısmen katılıyorum ve ikimizin de bu şampiyonluğu hak ettiğini düşünüyorum."

Mert'in sözlerinden sonra sunucu seyircilere döndü.

"Evet sayın seyirciler  şimdi asıl şampiyonu belli edecek soru gelecek ve bu soru ile şampiyonu  belirleyeceğiz. Hepiniz hazır mısınız? Bunun üzerine seyirciler deli  gibi bağırmaya başladılar. Aralarında küçük arkadaş grubumun da oturduğu  seyircilere doğru başımı çevirdim ve bakışlarım Aksel'e çarptı.

İki yıldır hoşlandığım  çocuk beni desteklemek için şu an seyircilerin arasında arkadaşlarım ile  birlikte oturuyordu. En son seyirciye doğru baktığımda orada sadece  yakın arkadaşım vardı. Şimdi ise bir anda var olan Aksel. Bakışlarımı  sunucuya yönlendirmem gerekirken ondan alamadım.  Ben ona bakmaya devam  ederken Aksel bakışlarını bana doğru çevirdi ve  destek verircesine bir  gülümseme bahşetti. Bu gülümse ile heyecanlı olan ben, daha da  heyecanlanmaya başladım. Şu an en az Mert kadar pasif bir görüntü elde  etmiştim. Asilliğimi, oturduğum sandalyenin bir anda kendi etrafında  dönmesiyle bozmuştum. Sunucu bana ne yapıyorsun gerizekalı bakışlarını  atarken onu önemsemeyip seyirciye tekrar döndüm.   Benim bu halimi gören  en yakın arkadaşım Ela bana göz kırptı ve adımı bağırarak bana destek  olmaya başladı. İkimizin bu  haline gülüp önüme döndüm ve birazdan  sorunun çıkacağı ekrana bakmaya başladım. Bir iki saniye sonra o önemli  soru ekranda belirdi ve sunucu soruyu okumaya başladı:

Dr. ÇikolataStories to obsess over. Discover now