Les Fauve (On-hold)

Simula

With just one snap of my hand, I can get what I want. With just one shout, I can control the people around me. With just one cry, my parents gets hysterical and give me tha things that I want.

But instead of doing that, I'd rather choose to be simple than to be a brat like other rich teens are doing.

My father is a doctor while my mother is an architect. So obviously, may kaya kami. I'm just their only child kaya tutok sila sa akin. Kung anong gusto ko binibigay nila. Perks of being an Unica ija.

I grow up getting things so easy. I live in a big house. I eat what I want. I sleep in a very comfortable room. And I'm very thankful to have all of this. I'm very much aware of other's situation kaya kahit may kaya kami I'm still trying my best to be as simple as I could. Pantay-pantay tayong lahat kasi hindi pantay ang turing ng kapalaran sa atin. Mayroon nga akong maginhawang buhay pero wala naman akong kapatid na masasandalan. Since I was a kid, I always pray  to have siblings.

I can say that my life is almost perfect. Almost.
Not until my parents was drowned by their own addictions.

Kasabay ng paglipas ng panahon ay ang pagtaas ng numero ng aking edad. Sa aking paglaki ay tila may pagbabago akong napansin. Ang dating umaapaw sa pagmamahal ng aking ama't ina ay tila ba hinigop ng kumunoy. Ang dating tila dagat na pagmamahalan ay biglang natuyo. Noon, all I can see in their faces is nothing but love and happiness. Pero noong nagkamuwang ako ay puro sigawan at ismiran ang aking nakikita. Walang araw na hindi sila nag-aaway. Hindi lumilipas ang araw na walang nagliliparang gamit sa aming bahay.

I was scared. I have no one to rely when I'm alone at house. Takot ako, natatakot ako every time naririnig ko ang mga mahihina nilang yapak, mahihinang yapak na memorado ko na ang kasunod........

Ang bilis magbago ng panahon. Noon ay sobrang kontento ko pero ngayon ay sobrang miserable ng kalagayan ko.

Sigawan. Mga hikbi. Walang humpay na pagtatalo.

Tila yan na ang daily routine ng mga magulang ko. Wala akong ibang magawa kundi ang tumakbo patungo sa aking silid at italukbong ang aking sarili sa puting kumot. Atleast dito I can find peace, walang sigawan, walang batuhan. Nothing but white. White. The color that symbolizes calmness and purity as what others say. The design of our house is dominated by color white, pero bakit tila walang epekto ang kulay puti sa kanila?

Ang noo'y tila drawing book kong buhay ay mabilis nagbago at ngayo'y isa na lamang simpleng puting papel. May kulay pero hindi kasing kulay ng dati.

Nagising ako isang umaga dahil sa nanunusok na sikat ng araw. Hirap akong imulat ang dalawang mata pero sinikap ko. The usual white surrounding that I always see when ever I open my eyes isn't here. Kulay asul na silid ang bumungad sa aking umaga. I scan the whole room.

This is not my room! Sigaw ko sa aking isipan.

Nasapo ko ang aking noo dahil sa sobrang sakit ng aking ulo. I tried to recall things at hinalungkat ang mga nangyari sa mga nagdaang araw.

And I was stunned when I finally remember the things that happened the past few days.
Unti-unting nag sink in sa akin ang mga pangyayari.

Parang isang pelikulang rumurolyo sa aking isipan ang mga nangyari. Isang pelikung hindi mo nanaising makita.

My Mother and Father fighting.
Yung bentahan
Yung usapan.
Yung kasunduan

Tila sinasaksak ang puso ko ng matalim na bagay sa tuwing naaalala ang.......

A cold thing was slowly slipping throughout my eyes into my pinky cheeks. Hindi ko na namalayan ang pagtulo ng aking luha. Hindi man lang nagbigay ng permiso. I didn't bother to wipe those damn tears!

Binubulong ng utak ko ang mga nangyayari pero hindi parin tinatanggap ng sistema ko. Alam ko na, pero hindi ko lang talaga tanggap.

My own parents doesn't care on me. My parents just f ucking sold me. They sold their only chind.

I removed the blanket that cover the half of my body and run towards the door and then open it like my life depend on it.

I can't believe what I just seen. Ang kaninang luhang nagbabadya ay kumawala na. Parang gripo na walang pakundangan sa pag-agos.

"Get a Pet"
The only store that sell a Human Pet.

------------------------------

This is my first story. Comment your opinion and reactionn plsss :)

Hitting the vote botton wouldn't hurt you right?
Your comment and vote are will be so much appreciated. Kamsamhamnida

-Heyrnan