Life? That's the last thing I would wish for. I wish hindi nalang ako ipinanganak. Sana mamatay nalang ako. My life was miserable. Hindi ko pinangarap maging kontrabida sa pamilyang to. I tried my best pero puro mali lang ang nakikita nila sa akin. Just like now.
"Aeaea! You..! Don't turn your back on me." the old man shouted.
"Hindi ka namin pinalaki ng bastos! Matuto kang rumespeto." Pahabol naman ng magaling kong ina.
"Sana hindi ka nalang ipinanganak sa mundong to. Wala kang kwenta. Mas may silbi pa ang kapatid mo kaysa sayo."
Those words caught me off guard. I turn my back to face them.
"Tama kayo wala akong kwenta. Kasi wala kayong kwentang mga magulang!" I stormed out to their faces, and few seconds later a palm landed on my face.
"You are a disgrace. Walang modo!" The old man again shouted as I turn my back again.
See? How they treat me? Yes, I am now a rebel. Pinapatunayan ko lang ang mga binibintang nila sa akin. I'm no longer the good and humble Aeaea before, they used to treat me like a disgrace then I'll prove it to them.
I get my phone as I call my man. Cedrick Devouré Tan.
"Hello Dev, I need you tonight."
"But-"
"Please Dev, please"
"Okay. Okay. But how are you going to escape?
"Get me around 12. To assure that they are really asleep. Please help me babe,please." I cried.
"Hush now,baby. I'll get you, don't worry. I love you babe."
"I love you, too Dev."
After we bid goodbyes, I take some of my clothes in the closet and pack my other things. Its time for me to leave this house. Mabuti nalang at may natitira pa akong pera kung kakailanganin.
Matapos ang ilang oras na paghihintay. Nagtext si Dev at sinabing nasa labas na siya. Dali dali akong lumabas sa bintana ko, thanks sa nagplano ng bahay na to at may fire exit. Hindi man diretso sa labas ng gate ang tungo. Salamat parin at may pakinabang to madali nalang akong makakalabas ng compound without using those gates. Naglakad ako tungo sa grotto. There, nagpagawa kami ni Dev ng pinto para madali akong makatakas. Mabuti nalang at wala masyadong pumupunta rito at wala pang nakaka alam.
Mabilis ko namang nakita ang kotse ni Dev at dali dali akong sumakay.
"Thank you Dev"
"Anything just for you baby. Whats your plan now?"
"Ahm. C-can I stay in your boarding house for a while?"
He smiled at me and claim my lips
"Yes babe. Or better if we live in." He again claim my lips as I nodded in approval. Hinahabol namin ang hininga ng binitiwan ang labi ng isat isa. Muli akong hinalikan ni Dev at saka pinaharurot ang kotse.
--------------
Ilang araw na rin and nakalipas nang lumipat ako sa condo in Dev, or should I say boarding house. Honestly, sa province kami nakatira. Si Dev hindi siya umuuwi sa bahay nila, actually graduated na siya at isa siyang marine. 9 months ang sinisignang kontrata ni Dev kaya ilang buwan lang kami kung magkasama sa isang taon. Pero kahit ganoon ay masaya naman kami at nagtagal pa ng 2 years. Kaya napagpasyahan naming maglive in nalang. Ako naman ay nagpapatuloy ng pag aaral ang sabi kasi ni Dev ay papag aralin niya ako tutal graduating na ako sa susunod na buwan.
"Babe?"
Dinig kong tawag sakin ni Dev.
"Hmm?"
"Naka usap ko yung kasamahan ko babe. Kailangan kong pumunta ng Manila this week."
"Hmm. So malapit ka nang sumakay?"
Malungkot na tugon ko. Hindi naman sa ayaw ko siyang payagan pero nalulungkot talaga ako sa twing iisipin kong magkakalayo ulit kami.
"Hindi pa naman ako aalis babe. Titignan ko lang kung makakakuha ako ng contract. Wag ka nang malungkot ha, baby ko?"
Sabi niya sabay yakap at halik sa pisngi ko.
"E nalulungkot talaga ako e. Anong magagawa ko? Isipin ko palang na aalis ka naiiyak na ako."
Natawa pa siya sa sinabi ko at hinigpitan niya ang yakap sakin.
"Sa Manila lang babe, okay? Babalik pa ako."
"E kahit saan pa yan." Pagmamaktol ko.
"Haha halika nga at namimiss kita" usal niya at sinimulan ang paghahalik sa leeg ko.
"Babe, gusto na kitang markahan."
Marahang usal niya habang patuloy pa rin sa paghahalik.
Napahagikhik ako dahil nakikiliti ako sa hininga niya sa leeg ko.
"Babe, gusto na kitang buntisin."
Napalayo ako ng bahagya dahil sa sinabi niya. Nagugulat na humarap ako sa kanya.
"Babe di ba--"
hindi ko na naituloy ang sasabihin ko dahil bigla niya akong hinalikan ng marahan.
"Babe I want to have a child with you. No! I want children rather."
Naramdaman kong nakangiti pa siya dahil nakadikit parin ang labi niya sa labi ko.
"Pero hindi pa ako graduated babe. Di ba? I love you."
Sabi ko ng napapangiti sabay halik sa tungki ng ilong niya.
"I love you babe, but I really need you so bad."
Sabay halik ulit niya. Hindi na ako nagprotesta at tumugon sa mga halik niya.
Naramdaman ko ang panggigil sa bawat halik niya. Hindi ko mapigilan ang sarili kong tumugon kahit alam ko kung ano ang patutunguhan ng ginagawa namin. Nakakaramdam ako ng konting kaba ngunit sa twing iniisip kong siya na ang lalaking gusto kong makasama habang buhay ay naiisantabi iyon. Mahal na mahal ko ang lalaking ito, mahal na mahal ko si Dev at handa na akong ibigay ang lahat sa kanya.
Nararamdaman ko na ang sinasabi nila. Masakit, masakit na masakit. Pero hindi rin kayang pigilan si Dev, inaamin kong gusto ko rin kung anong ginagawa niya, gusto ko kung anong ginagawa namin.
"I'm sorry babe. I love you. I love you so much."
Paulit ulit na usal niya habang pinupunasan ang mga luha ko. Nakangiti akong tumingin sa mga mata niya at saka siya hinalikan ng puno ng pagmamahal.
------------------------
Charot! charot! O walang BS! Ayoko non, CHAROTT! Hahaha. Suportahan niyo ako. Plish^_^v Comment and vote, beybeh.
