Arya'nın ağzından
Salona girdiğimde gördüğüm manzara beni bu hayattan koparan tek nedendi. Annemi öylece yerde yatarken bulmayı beklemiyordum. Zaten şu hayattaki tek varlığım annemdi onada bişey olsa kendimi asla affetmezdim. Koşarak annemin yanına gittim.Nefes almıyordu. Kucakladığım gibi arabama götürdüm ve hastaneye sürdüm arabayı..
Annenle birlikte girdiğin hastaneden tek başına çıkmak kadar acı bu hayat.
Sonrası yok..
