"Precious things remain to your memories. You'll forget everything but not ME."
Bulong ko ng mabasa ko ang nakasulat sa painting na may isang lalaking may hawak na camera.
Familiar sakin yung painting di ko lang matandaan kung saan ko sya nakita. Maybe on the internet.
Nandito ako ngayon sa isang exhibition ng painting and different types of art, na nadaanan ko habang naglilibot sa may Sta. Rosa Str.
Mula kasi nung lumabas ako sa hospital nahiligan ko na ang pag do-drawing at painting.
Hindi ko mapigilan ang sarili ko na bilhin iyon painting. Dahil pakiramdam ko ay sobrang lapit ng loob ko dito.
"Ah, excuse me."
Tawag ko kay ateng nag aayos ng mga paintings.
"Yes ma'am? What can I do for you?" tanong nya na may malaking ngiti.
"Ahmm, How much is this painting?" tanong ko habang hinahawakan ko ang painting.
Naramdaman ko ang Canvas at Alam ko isa to sa mga rare na klase ng canvas.
"Ay yan po ba ma'am?" tanong nya bigla at parang nalungkot sya. Slight lang naman
"Hindi po kasi sya for sale ma'am. Kung mapapansin nyo po, yang painting na yan ang pinaka-center ng exhibition." paliwanag ni ate.
Tumingin ako sa paligid at oo nga ang painting na 'to ang center.
Pero gusto ko talaga ang painting na ito. Hindi ako pwedeng umuwi ng wala to sa mga kamay ko.
"Name the price miss. I'll buy it." Sabi ko. Ipipilit ko talaga
"Ma'am pasensya na po hindi po talaga sya for sale" sabi ni ate at iniwan na ako.
Tinitigan ko ang painting. Hindi ko maiwasang ma-attached dun sa painting. Hindi ko talaga sya pwedeng hindi bilhin.
"You want that" isang napakalalim na boses ang narinig ko mula sa aking likuran.
Paglingon ko ay may lalaki at babae ang mag kasama.
Yung babae nakatingin sa cellphone then yung guy is, di ko alam kung nakatingin sa akin or dun sa painting.
"No" Sabi nung babae. Mukha naman syang mabait.
"Bakit mo ba ako ininvite dito sa exhibition mo babe? Diba sabi ko I'll wait for you sa condo? Ang boring dito alam mo namang hindi ko gusto tong mga ganito." sabi nung girl habang nakatingin parin sa kanyang phone.
Fair ang skintone nya at bumagay sa kanya ang champagne color ng dress na suot nya. Hanggang dib dib ang wavy nyang hair at naka light make up lang sya.
Paglingon ko dun sa guy nakatingin na rin pala sya sakin.
Umiwas ako ng tingin at tinignan ulit ang painting.
"I'm asking you if you want that one" narinig ko na naman ang malalim na boses at di ko maiwasang hindi ulit mapatingin.
Feeling ko kasi ako talaga yung kinakausap.
Paglingon ko wala na yung babae at nakatingin na ng diretso ang mga mata nung lalaki sa mga mata ko.
Bigla akong may naramdaman na kirot. Sa ulo at sa puso ko.
Tinignan ko ulit sya. Puno ng paghihirap ang kanyang mga mata.
That's when it hits me. Sya yung nasa painting.
"Ako po ba kausap nyo?" tanong ko naman kasi hindi ako sure.
Tumango sya at lumapit. Napaatras ako ng konti.
"I'm the one who organized this exhibition" nilahad nya yung kamay nya.
So hindi naman ako bastos para hindi makipag-shake hands Tsaka malay natin ibigay nya yung painting diba!
"Ahmm, nice to meet you po" I said.
"Actually this is my favorite in this exhibition. It was a gift. I love this painting. And I also love the person who paint this" napaisip ako dun sa sinabi nya.
"Your Girl?" I asked.
"No" He then slightly smiled.
"She's not my girl anymore. The girl who recieved the most pain she didn't deserve. The things I've done must have hurt her very much to the point that she.... I'm sorry" sabi nya. Then i saw a tear rolled down his cheeks.
Nasasaktan ako pero di ko alam kung bakit... Bakit parang.....
