GENOCIDE-Undertale Hikayesi

I HATE MY LIFE

Lanet olası alarm yüzünden yine uyanmıştım aşağıdan da annenin sesi geldi
Anne:Chara kalksana alarm çalıp duruyo yeter kalk artık!
Ben:Tamam anne kalktım
Anne:Bak hala konuşuyo anne deme bana saate bak yok sana kahvaltı hemen okula gidiyosun

Sinirli adımlarla evden çıktım evden biraz para almıştım markete gittim ve kendime sadece ekmek alabildim. Yolda ekmeğimi yerken yanıma bir grup kız geldi
Kız:Aaaa bakın bu bizim minik Chara değil mi?
Diğer kızlar bana gülmeye başlamışlardı bu kızlardan nefret ediyordum onları öldürmek isterdim ancak yapamazdım
Kız beni duvara itledi ve
Kız:Hey bana paralarınu ver
Ben:Ama... Param yok k-
Kız:O zaman ekmeğini ver

Ordan koşarak uzaklaştım ağlamaya başlamıştım bu anlamsız dünyada kalmamın bi anlamı yoktu...
Etrafımdaki insanlar... Annem...
Herkes....
İnsanlardan nefret ediyordum!
İntihar etmeye karar verdim ben de Ebott dağına tırmandım çukur buldum ve kendimi yalnızlık la beraber boşluğa bıraktım...
Gözlerimi açtım
Artık düşmüyordum
Ama nasıl..??

Sonra bir çocuk sesi geldi...
???:Sen iyi misin?

Sen iyi misin? Bu hayatımda duyduğum en güzel sözdü çocuğun elini tuttum

Çocuk bana bakıp gülümsedi...

Ve o gülümseme...

Hayatımda gördüğüm en güzel gülümsemeydi....