this time.
lets just ask. What's on my mind?
well ang alam ko lang nasasaktan ako.
ako ang nang iwan pero ako parin ang mas nasaktan.
ngayon siguro nasa isip mo bakit ko kasi iniwan?
pwede bang ang sagot ko nalang e..
dahil araw araw nalang ako nasasaktan.
siguro nga para sa iba ang babaw naman kung susuko ka dahil nasasaktan ka. na sasabihin pa ng iba na "sana inisip mo muna na kasama sa love ang masaktan para wala ng nadamay pa" talking about the guy i loved the most.
pero naisip ko..
siguro naman sapat na ang araw araw na sakit na binibigay nya para matauhan ako at tumigil na.
he kept on telling me na "mahal na mahal kita please wag moko iwan hindi ko kaya" iyak nang iyak hanggang sa mapahagulgol na sya. he kept on begging na sinasabing "please dont leave me, please forgive me, please stay, im so sorry iloveyou please.."
napaka sakit na makita yung taong mahal mo na nasasaktan dahil sa ginagawa mo. pero naisip ko.
sa araw araw nya kong sinasaktan not physically but emotionally. naisip din ba nya yung naiisip ko ngayon?
gustong gusto ko na nga umiyak kasi napaka sakit sa dibdib na nakikita syang ganito. ngunit walang lumalabas na luha sa mga mata ko. siguro ay pagod na din.
dapat nga intindihin ko sya dahil first love nya ko. pero sa 5 months na magkasama at nagmamahalan kami ganon pa rin sya. he's too selfish na lagi nya sinasabi na "mas nasasaktan ako! sana iparamdam mo sakin na mahal mo talaga ako." etc.
pero ang sinabi ko lang and it was too meaningful for me
ur too blind because of ur own pain. hindi mo man lang ako naisip. what about mine?!
sabi nya kelan ko daw ba maiibaba ako pride para sa kanya. pano kong magagawa yon kung sya mismo di nya kaya. pero kahit ganon binaba ko ang pride ko para sa kanya ng hindi nya alam..
tuwing mag aaway kami.. na dapat magalit o masaktan ako. ang ginawa ko nalang ay magpretend na..
okay lang ako. masaya ako sayo. kahit ang sakit sakit na para sayo gagawin ko to. its okay na ako nalang ang magsuffer sa sakit at lungkot maging masaya ka lang.
so ayun. i kept on pretending that im happy. that im okay. just for him too be happy and satisfied, ill pretend. i did it because i love him. i pretended to be okay.
hindi ko alam kung magaling lang talaga ako umaktong masaya o sadyang manhid at bulag lang sya.
madami pang nangyari etc. sa lahat ng pangyayaring yon sakit lang talaga ang dulot nya.
pero di ko alam im happy with him kahit sakit lang ang dulot nya. baliw bako? siguro ganon ang nagagawa ng pagmamahal ginagawa kang baliw. na parang pag nawala sya sakin hindi ko na kaya.
oo hindi ko na kaya pag wala sya pero mas di ko kakayanin yung sakit na sa sobrang dami ay naipon na.
di ko kinaya to the point na i broke up with him.
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
hours later.
nagchat sya.
begging and saying that "sorry i didnt mean to." tapos namulat na daw sya and saw the pain of mine. inintindi nya ako at ang part ko. but its too late because i already become heartless.
selfless to being selfish real quick huh?
sisihin mo yung sakit na binigay mo.
then minutes passed.
nagchat ulit sya like nothing happened.
siya: natapos mo na yung story?
me: kanina pa.
siya: nakakaiyak hano? (T . T)
me: *like sign*
then nagsend sya ng 4 photos.
galing sa wattpad. mga salitang tatatak sa utak mo at nakakatama. then bigla nyang sinabing..
I miss u already..
tuloy tuloy ang pag uusap namin sa chat dahil gumagawa daw sya ng story which is ang panget. nilait ko ng nilait ang bawat sulok ng storya.
pagkatapos sinabi kong
"bye na matutulog nako" sent 9:58 pm
end of conversation.
at ngayon gising pako nagsisisi na nagpaalam agad. its already 12:19 am. at gising pako. thinking na..
(already begging)
"please lambingin moko"
"please make me stay"
"please dont let me leave u"
"please tell me im still ur girl"
"please kahit isang lambing mo lang kahit puro kacornyhan babalik ako."
kahit wala ng pagkukusa im begging u. cause im still hoping u'll make me come back. iloveyousomuch.
para akong sira na nagmamakaawa ngunit sa isip ko lang ito sinasabi. nagbabakasakaling marinig nya. pero sino ba niloko ko? diba?
makatulog na nga lang..
I end up. crying myself to sleep.
~UrQueenPempay.
