"I promise to love and hold you for the rest of my life."
"With the power vested upon me, I now pronounce you husband and wife!"
Palakpakan. Hikbi. Tawa. Picture dito, picture doon.
Ganito palagi ang eksena pag-kasal. Hindi ako bitter, pero kasi sobrang nakaka-bitter ang mga sobrang sweet na couple!
"Miss Zia! What's next?"
Natataranta pang tanong ni Stella habang patapos na ang ceremony.
Lumapit na ako sa mekropono at nag-simula na sa nakagawian kong sabihin.
"Congrats Mr. And Mrs. Sampang! Let's now move on to our pictorial. May we have the officiating ministers together with our newly wed please."
And the list goes on and on until the bride, who's my friend, called me.
"Zia! Come here! I need to get a picture with you para maging viral itong kasal ko."
Natawa ako sa pinag-sasabi ni Anne. Kahit na umiiling, napilitan akong lumapit sa kanila at nagpa-picture na. Pumagitna ako sa kanilang dalawa at nagpabuhat.
Tawang-tawa ako habang pinagmamasdan ang picture namin.
"You're really pretty Hon."
Pinandilatan ko naman si Scott. "Sus! Small thing!" at kinurot niya pa ang pisngi ko.
"I'm excited to see you in a white gown."
Bigla naman akong kinabahan. Kahit na boyfriend ko siya, hindi pa sumasagi sa isip ko na ikakasal ako sa kaniya. "Hehe. Ikaw talaga Hon."
Pasimple akong tumayo at pumuntang CR.
I stared at my reflection in the mirror. Ang mga aksesorya na suot ko ay sumisigaw ng karangyaan. Pero bakit hirap akong maging masaya? Bakit hirap akong tumawa ng malaya? Oo't masaya ako sa narating ko ngayong pero parang my kulang talaga eh.
"Zia Uy?! Omg can I take a selfie with you? Please?"
Napatingin ako sa foreigner na pumasok. Bata siya siguro sa akin ng tatlo o apat na taon.
I smiled at her. This is why I love LA. People are so sweet! "Sure!"
At nag-selfie nga kami. Panay pa ang kwento niya sa akin na sobrang ganda ko daw, ang ganda daw ng wedding ni Anne, at ang gwapo daw ng boyfriend ko.
I can't help but feel proud. At the age of 22, malayo na ang narating ko. I'm glad I have Filipino friends here in LA, they made my life happier.
"Stella! Gwen! The video presentation!"
Medyo nataranta pa ako dahil pagka-labas ko ng CR ay kumakain na ang mga bisita at dapat pinapalabas na ang pre-wedding photoshoot ng couple.
"Rj tell Anne to roam around the tables for their picture taking." sabi ko sa headphones ko at nakitang lumalakad na si Rj papunta kina Anne.
"Gwen! The games!"
Nagulat pa ako ng my biglang humawak sa baywang ko. "Relax Hon. Don't stress too much please." at hinilot-hilot pa niya ang likod ko.
Kahit papaano'y na relax nga ako sa ginawa ni Scott.
The wedding ended late. As expected. Kaya kahit madaling araw na ay suot-suot ko pa din ang heels ko. Nasasanay na rin kasi ako pero hindi ko pa rin maiwasang makaramdam ng matinding pagod.
"Zia thank you talaga for making my dream wedding come true." Anne hugged me when I was about to leave.
"It's my pleasure Anne. Ano ka ba! And I gained clients here in your wedding so," nagkibit-balikat ako. "quits na tayo."
YOU ARE READING
Bcd: Zia
Teen FictionNikolas Trafalgar is Zia Uy's right love at the wrong time. The need for Zia to migrate to LA tore them apart. They both became successful in seperate ways. Fate made their paths crossed again. This time, falling inlove would mean wrong love at the...
