I’m locked
After the incident about that f*cking phone calls, I asked ate Cindy about that. Ang weird kasi eh nakausap niya iyong tumawag sa akin nung isang araw. That voice frightened me.
Ate said that she heared a voice calling my name repeatedly kaya naisip niya ako talaga ang hinahanap nun. Naweirduhan nga si ate sa akin nung araw na iyon. Tsk. >_< kung alam lang niya.
Wala akong balak ikwento kung anuman iyon.
This time we will move to Bulacan.
We are so busy to packed our personal things, Oh I forgot kuya Felix is also here to help us.
Our mom decided to sale this house, she don’t want to have a lot of property because we have some property already like rest house. Mom decided to buy a small house nalang dito sa Q.C kapalit ng bahay na ito.
“Onee-chan, where should I put this?” I was holding a box of picture frames.
“Put it there in awhile, isama-sama muna natin lahat ng box bago isakay sa sasakyan.”
Our maids help us too to pack our things, were so busy. Si kuya Felix ang nagbubuhat ng malalaking gamit. Yesterday we started packed our things iyong ibang appliances dinala na sa Bulacan and Dad’s collection dinala na rin, ayaw ni Mom itapon o ibenta ang mga iyon, she said that those collection is very important to Dad at ang mga collection na iyon ay nagpapaalala sa kanya kung gaano siya kasaya tuwing pinagmamasdan ni Dad ang kanyang mga collection, iyong iba will be displayed in our new house.
Napansin niyo ba kasama kami sa naglilipit ng mga gamit namin, hindi lang katulong namin ang nagliligpit ganun rin kami. Hindi kasi kami umaasa sa mga katulong namin, ganun kasi kami pinalaki ng mga magulang namin. Hindi porket may kaya kami hindi na kami tutulong at aasa nalang sa mga katulong.
Hindi rin kami pinalaking spoiled brat, ayaw ni dad nun. Ganyan kami pinalaki ng parents namin, kaya maganda ang pagpapalaki nila sa amin at proud ako to have them.
“Cindy, Hiro you want to eat?”Because were so busy to pack our things we have no time to eat, kaya nga gutom na ako. Mabuti nalang at nagyaya na si mommy. Thanks at makakakain na rin @_@
“Yes mom!” I shouted. “Onaka ga sukimashita” I put my hands on my stomach. “Can we eat?” (Japanese term: Onaka ga sukimashita - I’m Hungry)
“Ok, I will deliver our food, immidiatly. We don’t have food yet so we need to wait.”Hindi nakapagluto ang mga katulong namin dahil sa daming ginagawa, I understand were all busy. I can wait a little bit.
“Hiro, can you get my wallet I put there the number of the restaurant” kaya nagmamadali akong pumunta sa room para kunin iyong wallet, pero hindi ko makita kung saan-saan na ako naghanap, kaya bumaba ako.
“Mom, Doko ni arimasu ka? I can’t find.” I said in a tired voice. I was too tired and hungry, kanina pa kasi kaming umaga nagliligpit ng gamit, iyong iba kasi kailangan ng itapon. (Japanese term: Doko ni arimasu ka? – Where is it?)
“I guess. I put it in the guest room.”
I ran immediately, I went to the guest room and I found it. Finally makakakain na ako, I’m almost hungry. Palabas na ako ng kwarto nang biglang nagsara ang pinto, wala namang hangin, so I though that was ate because she always like that, lagi niya akong niloloko, pinagtitripan at kung minsan tinatakot na rin, iyon nga lang hindi talaga ako natatakot sa mga pananakot niya. I tried to open the door but I can’t, how could it be happen? The door was locked? Wait lock? Impossible. Really impossible
YOU ARE READING
My third eye's girlfriend
HorrorThis is a story of a boy who does not believe in ghost....until he found out that he has a third eye when she met a beautiful girl, the one he love. And this will change his entire life.... .....he would accept IF he discover that the person he lov...
