MEMORIES

ROZDZIAŁ 1

W Arkadii zaczynał się kolejny dzień. Zbliżała się pora śniadania, więc puste korytarze coraz bardziej tętniły życiem. Osadzone zaczęły wychodzić z pokoi, kierując się w stronę stołówki. O tej porze, zawsze był duży tłum, dlatego tak samo roiło się od strażników pilnujących porządku na całej powierzchni budynku. W pomieszczeniu jadalnym zaczęły unosić się głośne dźwięki rozmów, śmiechów i sprzeczek o miejsca przy stole. Jeden z nich zajmowała grupka trzech dziewczyn, które zawzięcie prowadziły konwersacje na jakiś ciekawy temat.

Clarke's POV

-Octavia, daj jej spokój, jest 8 rano, nie musi wyglądać jak Miss Universe - powiedziałam rozbawiona.

-Nigdy nie będzie tak wyglądać... kto normalny przychodzi w różowej piżamie na śniadanie? Z resztą to nie jej pierwszy i pewnie nie ostatni raz - odpowiedziała rozdrażniona, biorąc łyka herbaty.

-Jak zwykle o coś ci chodzi. Weź pilnuj swojego nosa, okej?

-Nie mam zamiaru się za ciebie wstydzić, bo ty postanowiłaś przyjść w kreacji "Sypialnia 2017".

-Jak ci się nie podoba, przysiądź się do tych lasek z trzeciego sektora. Zapełnisz ich mentalną dziurę, swoim wymądrzaniem się. Octavia Mądralińska Blake... - dodała ciszej

-I pójdę! Jeszcze zatęsknisz i przyjdziesz do mnie na kolanach z przeprosinową różą w ustach.

-Oczywiście. Może jeszcze zatańczę ci na stole? - powiedziała z uśmiechem Raven - Zamknij się wreszcie i pij tą herbatę...

Raven i Octavia, kochają się jak pies z kotem. Trzeba je trzymać na grubych łańcuchach, z dala od siebie.

-Nie dziwię się, że tu trafiłaś, za taką twarz też bym cię zamknęła, aż dziwne, że nie przywitałaś nas świecąc tyłkiem - burknęła Blake.

-Nie wypominaj mi tego codziennie! Jedziemy na jednym wózku. Nie ważne za co tu jesteśmy!

-Proszę Państwa! Oto najlepsza w swoim fachu... Raven Reyes! Jest tak dobra, że ubrania same  z niej schodzą! - zakpiła Octavia, wybuchając niekontrolowanym śmiechem. Wszyscy zwrócili wzrok, w kierunku grupki.

Prawda była taka, że nasza osiemnastoletnia Rav, trafiła tu za dość śmieszną sprawę... jeśli mówi wam coś negliż w miejscu publicznym pod wpływem alkoholu.. tak nie przesłyszeliście się, Raven rozebrała się na jednym z festynów charytatywnych i będąc po dość dużej ilości napojów wyskokowych, zaczęła wykrzykiwać feministyczne hasła tym samym rzucając się na jednego z uczestników imprezy. Chłopak, który był ofiarą Reyesowych pięści, trafił poturbowany do szpitala, w którym przebywał ze wstrząsem mózgu i połamanymi żebrami. Same nie mogłyśmy powstrzymać śmiechu gdy nam to opowiadała.

-Trzymaj mnie Clarke, bo jej wywalę gonga - powiedziała Rav zaciskając zęby.

-No pewnie...

-Dajcie już sobie spokój! Wracajmy do pokoju, zaraz i tak musimy się zbierać na zajęcia - wstały i pokierowały się w stronę wyjścia.

O dziwo, przez całą drogę, żadna się do siebie nie odezwała. Weszły do pokoju jedynie po podręczniki, no i oczywiście po to, żeby Reyes, przebrała się w coś mniej przypominającego piżamę. Po 10 minutach ruszyły do pomieszczenia, gdzie odbywały się lekcje, były takie same jak w normalnych szkołach z tą różnicą, że trwały 3 godziny i 45 minut bez przerw. Co 45 minut, zmieniał się tylko nauczyciel od kolejnego przedmiotu.

Nauka nigdy nie była niczym przyjemnym, lekcje dłużyły się w nieskończoność. Słuchanie o wzorach funkcji trygonometrycznych, nie były niczym przydatnym, ale jednak musiały jakimś cudownym sposobem to zrozumieć. Dziewczyny były tak znudzone tłumaczeniem nauczycielki, że same nie wiedziały co ze sobą zrobić. Raven potajemnie przeżuwała kradzioną bułkę ze stołówki. Octavia jak zwykle narzekała na brak dostępu do Internetu, kiedyś nawet kłóciła się z jedną kobietą, twierdząc, że natychmiast musi coś sprawdzić, wyrywając jej telefon, jednak strażniczka szybko odzyskała swoja własność, a biedna O zaczęła wykrzykiwać, że to nie jest zwykła technologia, tylko styl życia. Jeszcze nikt nie spotkał się z takim zjawiskiem