"Just die" {Dutch}

19-05-17 {19:00}

"16/03/17
Hoi,
Ik ben Charity. Ik ben 16 jaar en heb een groot probleem. Waarschijnlijk als jullie dit lezen" Blayke slikt "ben ik er al niet meer. Dat is best wel een rare gedachten, maar nog raarder is dat jullie op dit moment niet eens weten dat ik dat opschrijf.
Ik heb er bewust voor gekozen om de komende dagen alles op te schrijven wat er gebeurt, misschien dat jullie het dan begrijpen." "Wat bedoeld ze?" Vraagt Edin verontwaardigd "We begrepen haar toch gewoon?" "Maar misschien bedoeld ze waarom. In godsnaam waarom!" "Jezus Adina doe rustig. Lees maar verder Blayke." Fluisterd Diya. " "Ook heb ik het bewust aan jullie geschreven, want ik weet zeker dat iedereen dit zal lezen. Waarschijnlijk zitten jullie later gezellig spelletje te doen en zijn jullie mij misschien alweer vergeten. Maar toch zullen jullie dit allemaal ooit te lezen krijgen dat weet ik zeker." "VERGETEN! Ik nooit!!" Schreeuwt Adina. "Op dit moment zit ik in het park. Daar zit ik vaak na school. Edin, Adina en Diya zijn aan het voetballen. Ik zit. Edin loopt naar me toe en vraagt 'Doe jij niet mee?' 'Nee ik ben een beetje moe.' Al terug rennend roept hij dat het oke is." "Ze schrijft over ons." Edin glimlacht "Ik weet dit nog wel. Het is niet zo lang gelden." "Ik voel me schuldig. Mijn vrienden, mijn enige vrienden weten nog niet wat er gaanden is. Of misschien willen ze het niet weten. Ooit ga ik dood, sneller dan gedacht, en hun weten het niet. Zij zijn nu vrolijk aan het voetballen. Zij vragen zich straks af waarom. En alleen ik, de geen die er niet meer is, kan er antwoord op geven." Diya zucht en veegt haar tranen af. "Ik ga even wat drinken halen." Schuif voetend loopt ze de kamer uit naar beneden.