Dream ( Someday you'll be mine )

Part 1

Niami's POV Bakit kaya ganun yung tadhana? di man lang nakikisabay sa nararamdaman ng tao, parang ang unfair naman siguro nun.By the way Hi! Annyeong haseyo, Im Park Niami, 18 years old, Song Writter. Sa unang tingin madali maging writter pero hindi pala , sobrang hirap din, yung tipong hanap ka ng hanap ng inspiration, lagi akong pumupunta sa park malapit dito sa tinatrabahuan ko, dun ako humuhugot ng inspiration, atsaka kailangan ko ng matapos tong ginagawa kong kanta , gagamitin daw tong pang Debut nung Kim Dreiji , isa sya sa sikat na Mangaawit dito, sana magustuhan niya tong kanta ko, and im so excited na kantahin niya toh, bagay naman sakanya.

" Niami! " sigaw nung kaibigan ko, producer siya dito , siya lagi nag oorganize ng mga kanta na ginagawa ko and successful naman lahat. 

" bakit? mina? " tanong ko sakanya

" next week na debut ni dreiji, ano tapos na ba yung kanta? " sabi niya na halatang nagmamadali

" well, hindi pa eh, verse 1 palang toh " sabi ko

" ano ba yan, basta bilisan mo hah " sabi niya at tumakbo palayo saakin at agad agad naman akong pumunta sa park para maghanap ng inspiration 

" You are beautiful just as you were yesterday
No, you're more beautiful than you were yesterday
When I say something like this

You always change subjects pretending you didn't hear anything

I had really sweet dreams yesterday

Because I'm too shy

I don't wanna tell you now

And also it's not very good to tell someone this kind of thing" kinanta ko na yung lyrics na nagagawa ko

" My Gad! wala na akong maisip! " pagdadabog ko sa park at buti nalang walang tao hahaha!

at napatingin ako sa naglalakad , parang si dreiji yun kaso parang hindi, at nakita ko na may nahulog na susi galing sa bulsa nya at agad ko yung kinuha , tinatawag ko siya pero ayaw akong lingonin.

" Pssstt! Kuya! Psstt Kuya! " sigaw ko pero wala padin , kaya tumakbo ako para habulin siya at biglang " Waaaaahhhhh! "

- To be Continued -