kampta kaybolmak (2)

4.4K 182 13

Medya : Ayaz ve Gamze

Arkadaşlar kitaba başlamadan önce kardeşimiz Sevgi,

okul arkadaşlarımız ve kankilerimiz Merve , Esma, Elif, Ümmü, İrem, Duygu, Sena, Rabia, Canan, Elif, Büşra,

sonra yanımızda olan Mnihalkaya, Lenaelyesa, Umit102 , Azrem-20 , Saturndenbiriyim, EzgiHarputluolu, EdigeMirza, sultan_turkan, derin255555, Nehir özçelikkk, irem_ariburnuu, NurcanKaderPolat
Hepinize çok teşekkür ederiz. Nehalinvarsagul, SDCMTNKY
Hepinizi çok seviyioruz çok teşekkür ederizzzz

Keyifli okumalar:)))))

Su'yun ağzından

Sabah uyandığımda Araf'ı üzerimde yatar halde buldum. Resmen üzerimde yatıyorduk ve biz nasıl bu hale gelmiştik? Hızla onu sarsmaya başladım ama uyanmıyordu. Ayı! Kış uykusuna yatmış sanki? Sağ taraftan sesler gelince Rügar'ın da Arel'i uyandırmaya çalışıyordu. Kafamı onlardan alıp Araf'a verdim. İyice dürtüp seslenmeye başladım.

Allah'ım sana şükürler olsun ki sonunda uyandı. " Ne var kızım bir uyutmadın." dedi ve etrafına sonra bulunduğumuz duruma baktı. Yüzü aydınlanırken neye bu kadar sevindiğini anlamadım.

Sonunda Araf bin bir zorlukla üstümden kalktığında Arel ve Rüzgar'ı izlemeye başladım. Rüzgar'ın kolu Arel'in altında Arel'in bir kolu Rüzgar'ın kolunun üstünde be Rüzgar'ın bacaklarını kendine hapsetmiş şimdi de birbirlerinden ayrılmaya çalışıyorlardı. Bu halleri o kadar tatlıydı ki!! Bir mafya kızın böyle nazik konuşması tuhaftı ama bunların bulundukları durum bunu anlatıyordu 'tatlı'. Acıyla gülümsedim.

Rüzgar Arel'i çok seviyordu ama sırf babalarımızdan intikam almak için hayatımıza girmeleri benim ve Rüzgar'ın gururuna dokunuyordu. Gamze zaten bir şeyde netse onun sonuna kadar giderdi. Ayaz'ı seviyordu ve sevgililer. Şu gün evleniyoruz deseler hiç şaşmam ama olsun kardeşim mutlu olsun da ne olursa olsun.

Rüzgar'ın ve Arel'in çoğu zaman birbirleriyle bağırışması ortamı germişti ama ayrılmışlardı. Tabi bu arada onca gürütlüye rağmen Ayaz ve Gamze uyanmamıştı. Ben Rüzgar'a " Sanırım Gamze'yi uyandırma zamanı" dediğimde sinsice sırıtarak kafasını salladı. Yavaşça Gamze'lere doğru ilerlerken birisi kolumdan tuttu. Kim olduğunu kokusundan anlamıştım. Araf.  Ona 'ne var' manasında bir bakış attım. " Ayaz uyandırılmaktan nefret eder. Ben uyandırırım" dediğinde alayla güldüm. Ayaz'dan korktuğumu zannediyordu galiba. " Yani? Bu onları uyandırmama engel değil" dedim ve Rüzgar'a 'hadi' işareti yaptım. Kafasını salladı. Rüzgar gülmemek için biraz bekledi ve   "Gamze dedem geldi kalk çabuk!" deyince Gamze " Kim? Ne? Nerede? Ne zaman? Niçin" deyip kalkınca Rüzgar'la ben gülmekten yerlere yattık. Araf sadece gülümsedi. Ah tabi ya mafya babası ya kendinden taviz vermiyor (!). Ayaz da uyanmış olayı idrak etmeye çalışıyordu.

Gamze kendine gelip etrafta dedemi göremeyince bize ölümcül bakışlar atmaya başladı.

Tabi biz de gülmemizi kesip Gamze'ye yavru kedi bakışı atmaya başladık. Gamze " Demek dedem geldi ha? Demek çabuk kalk? Bunu hafızama kaydettim canım kardeşlerim evde soracağım bunun hesabını." deyince Rüzgar ile birbirmize baktık. İşte bu kötüye işaretti. Çünkü Gamze fil hafızalıdır hiçbir şeyi unutmaz. Neyse artık tetikte bekleyeceğiz.

SEVGİLİ ÖĞRETMENİMBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!