De Weddenschap || J.F

~1~

PIEPPIEPPIEP! Ik zucht. De wekker, natuurlijk veel te vroeg. Ik draai me nog eens om en bedenkt me dan dat het vandaag maandag is, aka de eerste schooldag. Omdat ik niet te laat wil komen om mijn eerste schooldag besluit ik mijn bed uit te stappen.

Om me even voor te stellen: Ik ben Eva en ik ben net 15 geworden (Jeremy is in dit verhaal net 17). Ik ga naar 4 vwo en m'n beste vriendin is Lise. Ik woon samen met m'n ouders en mijn kat. Ik heb het meest saaie leventje van de wereld. Snel weer verder met het verhaal.

Ik kom uit de badkamer en kijk in mijn veel te volle kast. Het wordt warm vandaag, dus ik trek mijn bordeauxrode croptop aan met een blauwe skinny jeans. Ik loop naar beneden waar mijn tas staat te wachten. Ik maak twee broodjes klaar en zie dat er geen koekjes meer zijn. Ik zucht en pak wat geld van de kast, ik koop in de pauze wel wat.

"Ik ga mam!" roep ik naar boven, waar mijn moeder nog ligt te slapen. "Is goed, veel plezier" hoor ik een slaperige stem nog roepen, voordat ik de deur achter me dicht trek.
Ik loop naar het bushokje, waar de bus al staat te wachten. Ik ga naar binnen, en laat me zuchtend vallen op een lege stoel. Ik doe mijn oortjes in en staar een beetje voor me uit. Nog een half uur...

Ik schrik op als ik na twintig minuten merk dat er niemand naast me kom zitten. Een jongen. Hij is, moet ik eerlijk zeggen, wel knap. Niet dat ik daar verstand van heb aangezien ik nog nooit een vriendje heb gehad. Ik bestudeer hem. Hij heeft bruin haar en blauwe ogen.

Blijkbaar staar ik iets tè lang, want hij trekt een wenkbrauw op. "Kan je het zien?" Ik voel me rood worden en wend me gezicht af secondes weer naar hem kijk, zie ik dat hij ook naar mij kijkt, met een lachje om zijn mond. "Je hebt mooie ogen" zegt hij. Ik rol met mijn ogen. Nice, van alle jongens moet er een playboy-variant naast me komen zitten. Ik zucht dankbaar als ik zie dat we voor de school staan. Ik sta op, en de donkerharige jongens ook. Ik bots tegen hem aan en hou me aan hem vast om te voorkomen dat ik val. Hij grijnst. "Haal je maar niks in je hoofd" zeg ik. Ik voel me wangen alweer rood worden. Snel loop ik naar de uitgang.

Super leuk dat je mijn boek leest! Het is mijn eerste boek, dus verwacht er niet teveel van. Het eerste deel is wat kort, maar voor de rest van het boek probeer ik ongeveer de duizend woorden aan te houden.
Laat achter wat je van het boek vindt😊.
X Mij