Skazana na samotność

1. Co teraz ze mną będzie?

- Czyli ty ją zabiłaś?
- Tak.-skłamałam

Miałyśmy z moją przyjaciółką jedną zasadę, zawsze bierzemy winę na siebie, nigdy nie zrzucamy jej na jedną. Jednak tym razem było inaczej... Zrobiła to... złamała ją.

***

- Sąd rejonowy, po rozpoznaniu sprawy pani Rey Wright wydał wyrok w postaci pozbawienia wolności na 5 lat, które spędzi pani w zakładzie poprawczym.- sędzia skończył rozprawę.

Szczerze? Nie czuję się winna, a to chyba najważniejsze? To co się wtedy naprawdę wydarzyło, wiem tylko ja i ona. Nienawidzę jej, myślałam, że jesteśmy najlepszymi przyjaciółkami, traktowałyśmy się dosłownie jak siosty... jednak pozory mylą, zachowała się jak wredna żmija. Najbardziej denerwuje mnie to, że całą winę zrzuciła na mnie. Nie przyznała się do żadnego z zarzutów, a na dodatek powiedziała, że próbowała mnie przed tym postrzymać...

***

- Czemu to zrobiłaś? Jaki zły duch cię do tego zmusiła, zawsze byłaś spokojnym dzieckiem, córciu co się z tobą dzieje?- powiedziała spokojnie moja zapłakana rodzicielka. Miałam ochotę powiedzieć jej, że to nie ja, ale nie... już i tak za późno... czasu nie cofnę.

- Przepraszam.- to jedyne słowo jakie w tej chcwili mogłam wyksztusić.

Tak, byłam bardzo spokojnym dzieckiem, a raczej już nastolatką, nigdy nikomu nie zawadzałam. Od alkoholu, papierosów, używek i innych rzeczy tego typu trzymałam się z daleka. Poprostu żyłam jak każda normalna osoba na tym niesprawidliwym świecie.

- Co teraz ze mną będzię?- spytałam się sama siebie. W moim głosie można było usłyszeć lekkie załamanie.

- Pojedziesz do poprawczka, aby odsiedzieć swoją karę.- odpowiedział mi obojętnie jeden z policjanów, chociaż i tak nie chciałam na nie uzyskać odpowiedzi.

- Jakbym o tym doskonale nie wiedziała.- skomętowałam cicho, przymajmniej tak mi się wydawało, że tak było.

- To po co się pytasz, jak i tak dobrze o tym wiesz?

Już nic nie odpowiedziałam, wolałam siedzieć jak mysz pod miotłą i się nie odzywać. Najchętniej chciałabym skończyć ten chory sen, obudzić się w swoim łóżku i pomyśleć, że to tylko koszmar, chociaż dobrze wiemy... tak nie jest.

--------------------------------
C.D.N