Severus Snape- życie i sekrety.

Rozdział 1

Bitwa o Hogwart dobiegła końca. Snape przeżył i właśnie pakował swój kufer przed powrotem do rodziny. Pomimo,że nie był wcale stary, uznał, że czas wreszcie, po tylu latach iść na emeryturę i ( również po latach) odwiedzić swoją rodzinę. Rozglądał się po swoim gabinecie myśląc, co by tu jeszcze spakować. Jego wzrok natrafił na maleńką szklaną fiolkę wypełnioną srebrzystym płynem.
- Krew jednorożca- pomyślał- Nigdy jej nie użyłem, ale zawsze może się przydać.
Delikatnie włożył fiolkę do przegródki w kufrze. Dla Snape'a wszystko mogło się kiedyś przydać. Kiedy spakował już wszystko, wyszedł bez słowa z zamku. Nie miał ochoty z nikim się żegnać, żeby przypadkiem nie udało mu się wzruszyć w obecności uczniów. W końcu pracował i mieszkał tam kilkanaście lat oraz wbrew pozorom był bardzo wrażliwy. Ostatni raz spojrzał w stronę wielkiego zamku, który naprawdę robił wrażenie.
- Żegnaj- szepnął- Jeszcze kiedyś tu wrócę.
Następnie teleportował się przed samiutkie drzwi do Dziurawego Kotła.
W środku jak zawsze aż roiło się od czarownic i czarodziejów. Snape podszedł do lady i zwrócił się do barmana- siwego starca z długą brodą.
- To co zwykle, Bob
- Oo pan profesor, już się robi- odpowiedział starzec.
Severus mógł powiedzieć Bobowi, że odchodzi na emeryturę i ten nie musi go już nazywać profesorem, tylko zwyczajnie po nazwisku, ale właściwie ten zwrot w ogóle mu nie przeszkadzał oraz nie był osobą zbyt wylewną, zatem milczał. Usiadł przy stoliku w najdalszym rogu i wypił podaną przez starca maź, wyglądającą na zmieloną rybę ze szpinakiem. Najwyraźniej taki rodzaj napoju bardzo mu odpowiadał. Posiedział jeszcze przez chwilę wpatrując się w ścianę, a następnie wyszedł bez pożegnania do ciepłych promieni słońca. Nie zwracając uwagi na piękną pogodę, Snape ponownie się teleportował. Tym razem wylądował przed dużymi, mosiężnymi drzwiami do jakiejś starej kamienicy. Na drzwiach wisiała kołatka w kształcie  głowy skrzata domowego. Szczerze mówiąc, wyglądało to dosyć upiornie. Snape zapukał.