Po co to wszystko? Dlaczego staramy się być najlepszymi? Każdy z nas uważa się za wyjątkowego ale to nieprawda. Wszyscy jesteśmy tacy sami. Niektórzy dostają się do wymarzonej szkoły a inni z trudem kończą podstawówkę. Staramy się być najlepszymi albo mamy wyjebane. Ale dlaczego nie można po prostu egzystować? Po co się starać, skoro możemy nigdy nie być dostrzeżeni. Osoby idiotyczne mogą dyktować warunki mędrcom jeśli tylko udało im się do czegoś dojść. Najważniejsze w naszym świecie to mieć kontakty. Głupiec z bogatym ojcem może zostać prawnikiem, a inteligencja pochodząca z patologicznej rodziny nigdy nie zostanie dostrzeżona. Ach, w pięknych czasach żyjemy, nie powiem.
Pieniądze, to one są najważniejsze. Po co komu miłość skoro ma się fundusze. Za odpowiednią ilość złota można kupić wszytko. Przyjaźń to puste uczucie uwarunkowane społecznie, a rodzina to tylko więzy krwi. Więc skoro mamy pieniądze, kontakty i odpowiednie otoczenie czemu nie jesteśmy szczęśliwi? Dlaczego ja nie jestem szczęśliwy? To pytanie dręczyło mnie od dłuższego czasu. Po co żyć skoro mając wszystko nie mam się nic.
Ból, on daję nam siłę. "Jeśli boli to znaczy, że żyjesz", cytat wpajany w dzieciństwie rozbrzmiewa mi w głowie. Wszystko da się zdobyć za pomocą katuszy: miłość, przyjaźń, pieniądze i kontakty. Jest wiele rodzajów bólu w tym moje ulubione: fizyczny i psychiczny. Psychika człowieka to jednocześnie pułapka i otwarta księga. Wydaję się nam, że kogoś znamy. Miła sąsiadka z góry, zawsze uśmiechnięty sprzedawca kawy czy zapracowany szef. Nie myślimy jacy są. Może Pani jest bita przez męża? Do kawy, którą codziennie pijesz dolewają śmieci? Szef jest alkoholikiem? To właśnie zagadka. Psychika człowieka. Niby każdy ma ten sam mózg ale inną podświadomość. Nikt nie wie co myślimy. Wyjątkiem są osoby, które rozpoznają zachowania innych. Wiedzą jacy jesteśmy i co myślmy. Osoby te mogą zajść daleko w życiu, lub załamać się otaczającym nas kłamstwiem.
Kłamstwo, najpiękniejsza rzecz na świecie. Zaczynamy kłamać już od najmłodszych lat. Wychodzi ono z naszych ust z taką łatwością. Małe kłamstewka: "wyniosłam śmieci", "zaraz to zrobię". Średnia nieprawda: "uważam, że jesteś piękna", "nie powiedziałam tak". I te najgorsze, które męczą niektórych przez długi czas. "Kocham cię i zawsze będę", "jasne, że jesteś moją przyjaciółką". Śmieszne, iż nasze największe kłamstwa dotyczą uczuć. Osobiście uwielbiam kłamać i nie chcę tego zmieniać.
Żyłem w przekonaniu, że świat jest zepsuty. Składa się tylko z kontaktów, pieniędzy, bólu i kłamstw. Sam tak żyłem. Zarobiłem wiele pieniędzy kłamstwem, szantażem i kontaktami. Żyłem z widmem wszystkich swoich ofiar, i było mi dobrze. Jednak jednego dnia wszystko się zmieniło. Przez co? Przez ciebie.
*******************************
To ja, i tak żyję. Miałam trochę na głowie więc dlatego nic nie dodawałam. Moja logika mnie powala: nic nie dodaje, tworzy nową serię. Zobaczymy, może nigdy jej nie dokończę. Ale potrzebuje pisania aby się wyżyć.
J.A.
