ALL NAMES, PLACES, AND INCIDENTS ARE PRODUCT OF AUTHOR'S IMAGINATION. ANY RESEMBLANCE TO ACTUAL PERSONS AND EVENTS ARE PURELY COINCIDENCE.
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
Alas nuebe na ng umaga pero nakahiga pa din ako dito sa kama. Naghihintay ako ng message mo simula kagabi pero wala. Kinuha ko ang phone ko para tingnan kung may message pero wala din. Binuksan ko din yung chatbox pero wala rin. Argg! Nakakamiss ka!
Kaso wala naman akong magagawa dahil may trabaho ka. Hayyy. Pumunta ako sa albums at pinagmasdan ang mga pictures natin nung college. Alam kong para akong timang dahil nakangiti ako ng mag-isa.
Naalala ko kasi yung mga panahong sinabi mong mahal mo ko.
FLASHBACK
Him: Mahal kita Mary Joy ko.
Matagal kong tinitigan yung nakasulat sa chatbox, baka kasi nagkakamali lang ako ng binabasa. Totoo ba ito? Sinabihan niya akong mahal niya ako? Nakatakip lang yung kamay ko sa bibig ko. Paulit ulit ko lang itong binabasa.
Mahal kita Mary Joy ko.
Mahal kita Mary Joy ko.
Mahal kita Mary Joy ko.
Ako na! Ako na ang kinikilig. Hinawakan ko ulit yung keyboard para magtype, kaso anong irereply ko? Na mahal ko rin siya?
*ting*
Tinignan ko yung chatbox at nakita kong nagmessage siya ulit.
Him: Huy anong nangyari sayo? Baka hinimatay ka na jan!
Me: Wow hangin!
Him: Wag ka nga! Alam ko namang di ka naniniwala e!
END OF FLASHBACK
Para nga akong tanga noon e. Hindi ako nakapagreply agad, ikaw naman kasi biglaan kung umamin. Pero paano nga ba tayo dumating sa sitwasyon na iyon?
Nagkakilala tayo nung nagsimula ang college. We have the same circle of friends. Iisa ng BARKADA. So inshort magKAIBIGAN nga.
I have this highschool classmate and also a friend na hanggang college ay classmate ko rin. Galing no? Pero nung time na yon, gusto mo ang kaibigan ko. Ako naman si ever supportive friend e, tinulungan kong maging kayo, ako ang naging BRIDGE. At sa tuwing nagaaway kayo, ayun! ako ang sabihan ng mo ng nararamdaman mo.
Seryoso naman kayo sa isa’t isa, kaso may mga bagay talaga siguro na hindi pwede. Yung tipong kahit anong gawing laban niyo, darating talaga yung point na may isang susuko. Sino ba namang hindi diba? ‘You and Me against the world’ ang peg niyo? Ayaw ng parents niyo sa isa’t isa kaya di’ nagtagal e naghiwalay kayo bago matapos ang college.
AWKWARD. Ilang kayo sa isa’t isa. Medyo nagkaiwasan pa nga e. Tapos ikaw naman dahil sobrang mahal mo si friend e, nagyosi ka, uminom ka, binabaling mo ang atensyon mo sa computer games, ayan tuloy puyat at namayat ka! siguro dahil nga depress ka. Hindi ka rin kumakain kahit may pera ka naman. Wala naman ako, este kaming magawa kundi pagsabihan ka lang. Wala e, ganun talaga.
Tinanong kita kung ako ba ang dahilan ng breakup niyo, baka kasi dahil sakin ka nagsasabi ng problema mo tungkol sa inyo e nagseselos siya at naging dahilan paghihiwalay niyo, pero ang sabi mo ‘hindi’. Ganon din naman kapag tinatanong ko si friend e, pareho lang kayo ng sagot. Kaya okay, sabi niyo e.
So ganun nga, nagkakatext pa rin tayo, well alam ko namang hindi lang ako yung katext mo e. Pati yung iba sa barkada natin, pero okay lang, wala naman sakin yun e. Asaran lang tayo kapag magkakasama. Naging masaya naman ang college natin hanggang sa makagraduate.
